Η Αργώ της Καλύμνου - Καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση για την Κάλυμνο και τα γύρω νησιά

Switch to desktop

Αγγελική Τρικοίλη

Αγγελική Τρικοίλη

URL Ιστότοπου: E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Κατηγορία My Blog - Αγγελική Σ. Τρικοίλη

 

 Κι όμως, αρκεί ακόμα και σήμερα ένα ακραίο φυσικό φαινόμενο, μια φυσική καταστροφή, για να εξαφανίσει μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα και τα πιο μεγαλοπρεπή δημιουργήματα του υλικού πολιτισμού. Αρκεί ένα γιγάντιο κύμα για να συμπαρασύρει στο ανελέητο πέρασμά του κάθε ίχνος ζωής, αφήνοντας τον άνθρωπο γυμνό και ανήμπορο να αντιδράσει.

 Εικόνες εξωπραγματικές, που θυμίζουν περισσότερο χολιγουντιανές ταινίες καταστροφής με την υπερβολή και την ακρότητά τους, ζωντάνεψαν στις οθόνες μας ξεπερνώντας κάθε διεστραμμένη φαντασία και αφήνοντας μας κυριολεκτικά άναυδους.

 Απέναντι σε όλα αυτά, ο άνθρωπος-δημιουργός όλου αυτού του υλικού εποικοδομήματος, γίνεται άνθρωπος-έρμαιο αφημένος στην καταστροφική μανία της φύσης, ανήμπορος και ανίκανος να αντιδράσει για να υπερασπιστεί τα κεκτημένα του, ούτε καν την ίδια τη ζωή του.

 Νόμιζε κι αυτός πως είχε καταφέρει να τιθασεύσει τα φυσικά φαινόμενα, κυριαρχώντας στην ύλη και εξελίσσοντας τον τεχνολογικό του εξοπλισμό. Νόμιζε πως έχοντας οχυρωθεί πίσω από τόνους τσιμέντου, ήταν ασφαλής μέσα στην άνεση της σίγουρης ζωής του και τίποτα δεν ήταν σε θέση να ταράξει την υλική ηρεμία και πληρότητά του. Προς μεγάλη του έκπληξη συνειδητοποιεί για άλλη μια φορά πως εξαρτάται απόλυτα και μοιραία από τις άγριες διαθέσεις των ρίχτερ.

 Κι εκεί που αρχίσαμε να απολαμβάνουμε εν είδει ψυχαγωγίας την καταστροφή, μιας και αφορά τους άλλους, εκεί που μάθαμε ξανά να  μετράμε με ακρίβεια τα ποσοστά ραδιενέργειας στον πλανήτη, να παρακολουθούμε τη γνωστή παρέλαση ειδικών οι οποίοι μας διαβεβαιώνουν για τον κίνδυνο που δεν διατρέχουμε… -εμάς δεν μας πιάνει τίποτα μάλλον- μας προέκυψε και η «Αυγή της Οδύσσειας». Πολύ ρομαντικό, δεν λέω, αν και προς το παρόν πιο πολύ για Ιλιάδα μου κάνει με το συνεχές σφυροκόπημα και τα πολεμικά ανακοινωθέντα, που -ωστόσο- ανανέωσαν τον αέρα στα δελτία ειδήσεων. Κι έτσι έχουμε καινούρια ενδιαφέροντα, μέχρι να μάθουμε όλους τους τύπους των μαχητικών αεροσκαφών που επιχειρούν, όλο και κάτι καινούριο θα προκύψει.

 Κρίσεις αδιεξόδου ή κρίσεις εξέλιξης , που θα ρώταγε και ο αείμνηστος Παπανούτσος των μαθητικών δοκιμίων μας. Δεν ξέρω αν γνωρίζει κανείς την απάντηση σε αυτή την ερώτηση-παγίδα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο πλανήτης μας δοκιμάζεται και δοκιμάζεται σκληρά. Δοκιμάζεται από τον ίδιο τον άνθρωπο, που δημιούργησε το θαύμα του τεχνολογικού πολιτισμού. Από τον άνθρωπο που μπόρεσε να εξελίξει την ύλη και να εξασφαλίσει μια ζωή καλύτερη, με περισσότερες ανέσεις. Τον άνθρωπο, που θέλησε να κατακτήσει κάθε κορυφή, να κυριαρχήσει σε όλα και σε όλους, ξεχνώντας ωστόσο ότι και αυτός υπόκειται στους αρχέγονους νόμους της φύσης. Τον άνθρωπο που η απληστία τον οδηγεί στην εξόντωση των υπολοίπων, όσων υπολοίπων μπορεί.

 Αδέξιος, πολεμοχαρής και εν τέλει ανάξιος διαχειριστής ενός κόσμου που δεν του ανήκει. Ενός κόσμου που κληρονόμησε από τους προηγούμενους για να κληροδοτήσει στους επόμενους, αλλά έτσι όπως πάει, δεν το βλέπω. Αν θα αντέξει; Αυτό μάλλον θα το δείξει η ιστορία.

  Η επόμενη μέρα λοιπόν, δεν ξέρω πώς θα είναι και δεν νομίζω πραγματικά ότι  ξέρει και κανείς. Ας ελπίσουμε μόνο ότι θα βγούμε όλοι λίγο  πιο σοφοί από όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, πιο εγκρατείς και περισσότερο συνειδητοποιημένοι για το ποια ακριβώς είναι η θέση μας στο αχανές αυτό σύμπαν. Κι ας φροντίσουμε εν πάση περιπτώσει ό,τι περνάει από το χέρι μας.

 Δεν θα κλείσω με τη γνωστή ευχή των μαθητικών εκθέσεων για ειρήνη σε όλο τον κόσμο, γιατί απ΄ ότι βλέπω δεν πιάνει άλλωστε και πολύ… Απλά, καλό κουράγιο σε όλους μας και κυρίως ψυχραιμία.

 Ζωή είναι, θα περάσει.

 

Αγγελική

Η ΧΑΡΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

Κατηγορία My Blog - Αγγελική Σ. Τρικοίλη

Η αλήθεια είναι πως αν περιμένουμε να χαρούμε παίρνοντας αφορμή από τα όσα συμβαίνουν γύρω μας, το βλέπω να αργεί λιγάκι. Κι αυτό γιατί είναι σχεδόν βέβαιο, ότι ελάχιστες είναι οι φορές που οι εξωτερικές συνθήκες μας προκαλούν μια ψυχική ανάταση , μια ευεξία, αυτό που λέμε τελικά χαρά και που όλοι έχουμε τόσο πολύ ανάγκη.

Η καθημερινότητα έχει έναν τρόπο μοναδικό να συνθλίβει τον άνθρωπο. Αντιμετωπίζουμε καταστάσεις που είναι συχνά δύσκολες, πιεστικές και πολλές φορές αδιέξοδες με αποτέλεσμα να νιώθουμε πως κινούμαστε μέσα σε ένα φαύλο κύκλο, σε έναν ανηλεή κλοιό που μας καταρρακώνει, μας εγκλωβίζει και από τον οποίο φαίνεται  αδύνατο να ξεφύγουμε.

Κι όμως, ποιος θα μπορούσε να σκεφτεί σε μια τέτοια περίπτωση ότι όλα είναι θέμα …ερμηνείας. Οι ανατολικές φιλοσοφίες ωστόσο, έχουν δώσει τις απαντήσεις τους στα ερωτήματα αυτά, προ πολλού. Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε, έχοντας εξελιχθεί σε αυτό που κάποτε σκεφτόμασταν, αναφέρεται σε ένα από τα αρχαιότερα  φιλοσοφικά κείμενα. Μια παραδοχή που δίνει στο μυαλό μας την απόλυτη έμφαση και το θέτει ξεκάθαρα προ … των ευθυνών του για τα όσα σκέφτεται,  με τον τρόπο που τα σκέφτεται.

 

Σε κάθε τι που συμβαίνει γύρω μας, μπορούμε να εντοπίσουμε θετικά και αρνητικά στοιχεία. Ενσυνείδητα ή όχι αποφασίζουμε κάθε φορά σε ποια από αυτά προτιμάμε να σταθούμε, δίνοντας τη μεγαλύτερη σημασία. Το να επικεντρωνόμαστε στις αρνητικές πλευρές μιας κατάστασης, πολλαπλασιάζει ακόμα περισσότερο τον αρνητισμό στη ζωή μας, διδάσκει η Καμπάλα.

Πώς όμως όλα αυτά μπορούν να  έχουν πρακτική εφαρμογή στην καθημερινή μας ζωή, χωρίς να χρειαστεί να οδηγηθούμε σε ευτράπελες καταστάσεις  με το να στρουθοκαμηλίζουμε προσποιούμενοι ότι όλα πάνε καλά ή να εθελοτυφλούμε απέναντι στα υπαρκτά και πιεστικά προβλήματα της καθημερινότητας; Άλλωστε η αξία μιας φιλοσοφικής σκέψης κρίνεται και αξιολογείται κατά βάση από το βαθμό της ρεαλιστικής της προσέγγισης και από τη δυνατότητα πρακτικής εφαρμογής της στη ζωή, ώστε να συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητάς της.

Το μυαλό μας λοιπόν, είναι σε κάθε περίπτωση τόσο το πρόβλημα, όσο και η λύση του, υποστηρίζουν οι πνευματικοί ταγοί των ανατολικών φιλοσοφιών, και δεν έχουμε κανένα λόγο να μην τους πιστεύουμε. Κι αυτό γιατί το μυαλό μας, έχει την ευελιξία που του επιτρέπει να εξελίσσεται, να αλλάζει, να εκπαιδεύεται. Καθώς λοιπόν η λειτουργία του δομείται και καθορίζεται  από τις συνήθειές μας, το πρόβλημα εντοπίζεται τις περισσότερες φορές στο γεγονός ότι δεν έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των σκέψεων μας και σκεφτόμαστε με στερεότυπα.

 

Συνηθίζουμε να αντιδρούμε με τον ίδιο τρόπο σε παρόμοιες καταστάσεις, σε σημείο που τελικά αυτό μας γίνεται ενστικτώδης έξη, ανίκητη συνήθεια και μας οδηγεί στο να αντιδρούμε πριν ουσιαστικά αναγνωρίσουμε ή ταυτοποιήσουμε μέσα μας μια κατάσταση ως πραγματικά θετική ή αρνητική. Με άλλα λόγια βρισκόμαστε στο έλεος των ενστικτωδών μας παρορμήσεων, που υποκινούνται από το υποσυνείδητο και ελέγχονται από το θυμικό μας. Αντιδρούμε με βάση το θυμικό, και αυτό έχει δυστυχώς την κακιά συνήθεια να στήνει παντού παγίδες και να ανακαλύπτει ανύπαρκτους –συχνά – εχθρούς.

Το μυαλό μας αντικατοπτρίζει τις επιδράσεις που δεχόμαστε στην καθημερινή μας ζωή, όπως η άμμος της ερήμου καίει από τον μεσημεριανό ήλιο, διδάσκουν οι yogis της Ινδίας. Αν λοιπόν το πρόβλημα είναι η στερεοτυπική αντίδραση σε γεγονότα και καταστάσεις, η λύση του είναι σαφώς η απελευθέρωση μας από αυτά. Αλλιώς,  η εν-συναίσθηση. Το να μπορούμε δηλαδή σε κάθε περίπτωση να διατηρούμε τον έλεγχο των σκέψεών μας. Να έχουμε συναίσθηση του τι σκεφτόμαστε ανά πάσα στιγμή και για ποιο λόγο . Το να αποκαλύπτουμε το υποσυνείδητο φέρνοντάς το στο φως και να πειθαρχούμε το μυαλό, απομακρύνοντάς το από τα σκοτεινά μονοπάτια, που εύκολα μπορούν να το παρασύρουν. Όπως ακριβώς ο τοξοβόλος αυτοσυγκεντρώνεται και σταθεροποιεί το χέρι του πριν τη κρίσιμη βολή, αλλιώς το μυαλό του ανθρώπου κινδυνεύει να καταλήξει ασταθές και ανεξέλεγκτο, σαν το ψάρι που σπαρταράει έξω από το νερό .  

 Η νοητική εξέλιξη και επαγρύπνηση λοιπόν ή αλλιώς διαλογισμός, φαίνεται να είναι μια κάποια λύση. Όχι όμως ως βαριά φιλοσοφία του δήθεν και άρνηση της ζωής. Όχι ως μια μορφή  αναχωρητισμού από την κοινωνία  και μοναχισμού. Αλλά ως έμπρακτη κατάφαση για μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Ως αντίδοτο στα δηλητήρια της ψυχής μας, ως  μοχλός αντίστασης στα δύσκολα που καθημερινά αντιμετωπίζουμε, ή απλά ως  απαραίτητος μηχανισμός επιβίωσης.

 

Μια εσωτερική αναζήτηση που στοχεύει όχι στο να μας απομονώσει από τα όσα συμβαίνουν γύρω μας, αλλά στο να μας εν-δυναμώσει ψυχικά ώστε να μπορούμε να αντεπεξέλθουμε καλύτερα, στους ρόλους που καλούμαστε να υπηρετήσουμε.

 

Η αληθινή ευτυχία βρίσκεται μέσα μας, υποστηρίζουν οι γκουρού του διαλογισμού, κι αν αρκεί μια εσωτερική βουτιά για να την ανακαλύψει κανείς, νομίζω –αν μη τι άλλο- ότι αξίζει τον κόπο.

Αγγελική

ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ

Κατηγορία My Blog - Αγγελική Σ. Τρικοίλη

Όταν μια κοινωνία δεν έχει συνοχή και δομή, τότε αναζητά απελπισμένα υποστηρικτικές δομές.

 Επίκαιρος, διαχρονικός και πάντα της μόδας ο δημόσιος διάλογος για τους μηχανισμούς πρόληψης και καταστολής της κοινωνικής παραβατικότητας. Μια καλή ευκαιρία για επιστήμονες, ψυχολόγους, γυρολόγους, κάθε είδους ειδικούς και λοιπούς συγγενείς να κάνουν επίδειξη γνώσεων, ευρηματικότητας προτάσεων, ρηξικέλευθων και επαναστατικών μεθόδων πρόληψης και καταστολής, που υπόσχονται να εξαλείψουν τα φαινόμενα παραβατικότητας ως δια μαγείας.

H Τέχνη του Εφικτού στην υπηρεσία του Ανθρώπου

 Είναι λοιπόν αυτή η πολιτική ένα θέμα που όσο κι αν θες να το αποφύγεις, δεν σε αφήνει. Και πως θα μπορούσε να γίνει αυτό άλλωστε, αφού αγγίζει και επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό όλες σχεδόν τις πτυχές της ζωής μας . Δύσκολο να την αγνοήσεις.

Η Αργώ της Καλύμνου - καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση

Top Desktop version