Η Αργώ της Καλύμνου - Καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση για την Κάλυμνο και τα γύρω νησιά

Switch to desktop

ΤΟ ΙΣΧΥΡΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ

 

Μια γυναίκα βρίσκει το δαχτυλίδι, που θα της έκανε δώρο ο άντρας της την επόμενη μέρα. Ένα παιδί ανακαλύπτει τη φωτογραφία της οικογένειάς του, το μόνο που του απέμεινε απ’ αυτήν, κι ένας πατέρας παραλαμβάνει το πτυχίο του αδικοχαμένου γιου του. Μετά από μέρες αναζήτησης ένα ζευγάρι  ξανασυναντιέται, ενώ πιο πέρα ένα μωρό έρχεται στη ζωή.

ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ

          Η  πλειοψηφία  όλων  μας  θεωρεί  πως τα παιδιά  ζουν  ανέμελα  και έχοντας λίγες σκέψεις στο μυαλό τους απολαμβάνουν μια καθημερινότητα ξένοιαστη, απλή και κατά κύριο λόγο ευχάριστη. Ισχύει  όμως κάτι τέτοιο;  

Η ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ

Κυκλοφορώντας καθημερινά και συναναστρεφόμενος κανείς με κόσμο, παρατηρεί ανθρώπους σκυθρωπούς, πρόσωπα αφηρημένα έως και θλιμμένα, και ψυχανεμίζεται το γενικότερο κλίμα αγωνίας και λύπης ,που κυκλοφορεί στον αέρα.

             Λογικό  από τη μια, αν αναλογιστούμε τη δυσάρεστη κατάσταση που βιώνει η χώρα μας. Όλοι νιώθουν ένα φόβο για το αύριο , και αναρωτιούνται τί άλλο θα χρειαστεί να στερηθούν από τα κεκτημένα. Από την άλλη ίσως τώρα μπορούν όλοι να είναι πιο…«γεμάτοι» από χαρά και αισιοδοξία. Μα πώς μπορεί να λυθεί μια τέτοια «εξίσωση»; Είναι θέμα οπτικής.

             Τα τελευταία χρόνια ο έλληνας ασχολιόταν μόνο με το «φαίνεσθαι» και σχεδόν καθόλου με το «είναι». Μοναδική του μέριμνα ήταν η διαρκής απόκτηση αγαθών και η πολυτελής διαβίωση, και όχι τόσο για τη δική του ικανοποίηση και ευχαρίστηση, αλλά κυρίως για να ξεχωρίσει από τους άλλους, να αναδειχθεί και να κάνει τη φιγούρα του. Και φυσικά η καλή ποιότητα ζωής είναι θεμιτή από όλους, αλλά με την εσωτερική καλλιέργεια τι γίνεται; Με την εξύψωση του πνεύματος και της ψυχής πόσο ασχολήθηκε κανείς ; Μήπως τελικά πολλοί έμεναν μόνο στην επιφάνεια ; Επέπλεαν στις καταστάσεις, δίχως να ενδιαφέρονται για την ουσία; Σ’ αυτή την περίπτωση είναι απόλυτα φυσιολογικό, όταν αντιμετωπίζουν δυσάρεστες συνθήκες, να αισθάνονται πως χάνονται και εξαφανίζονται ως υπάρξεις. Μετέωρος νιώθει αυτός που δεν έχει «σταθερές» στη ζωή του, αυτός που είναι υποχείριο των αγαθών του. Μόλις κινδυνεύσει να χάσει αυτά, χάνεται και το σύμπαν του όλο.

             Όμως, όπως πολλές φορές μας έχει αποδείξει η ιστορία, από καθετί άσχημο μπορεί κάλλιστα να αναδυθεί η απόλυτη «ομορφιά». Είναι μεγάλη ευκαιρία να ξεκολλήσει κανείς από την επιφάνεια και να διεισδύσει σε ουσιαστικότερα βάθη.

              Ας εκμεταλλευτούμε λοιπόν την κρίση προς όφελος μας! Η  αναπροσαρμογή των διαπροσωπικών μας σχέσεων θα μας εξασφαλίσει πιο ήρεμη και ευχάριστη καθημερινότητα. Καιρός είναι οι γονείς να ασχοληθούν περισσότερο με τα παιδιά τους, να παίξουν μαζί τους, να ακούν τις ανησυχίες τους και να αποκτήσουν κοινές δραστηριότητες. Οι σύντροφοι να έρθουν πιο κοντά και να ανταλλάσσουν όνειρα και φιλοδοξίες σχεδιάζοντας συγχρόνως το μέλλον. Τα αδέλφια να ξεπερνούν τον ανταγωνισμό και να αλληλοϋποστηρίζονται. Οι φίλοι να βρίσκονται όχι μόνο στα εύκολα, αλλά και στα δύσκολα, και ο ένας να εξυψώνει τον άλλο και όχι να τον «βαλτώνει». Οι συνεργάτες-συνάδελφοι να μην δημιουργούν μέσα τους απωθημένα ο ένας για τον άλλο, αντιθέτως να συνεργάζονται για την ομαλή διεκπεραίωση της δουλειάς.

              Ταυτόχρονα οφείλουμε να κάνουμε και μια σχετική …εκκαθάριση. Αν αντιλαμβανόμαστε πως κάποιος δε μας αφήνει να εξελιχθούμε, ότι μας οδηγεί σε πεσιμισμό, μας αφαιρεί τη διάθεση για ζωή, και γενικότερα έχει αρνητική ενέργεια απέναντι μας, δε χρειάζεται να υπάρχει στη ζωή μας. Έφτασε η ώρα να αποτινάξουμε από πάνω μας οτιδήποτε μας είναι αδιάφορο ή  δε μας γεμίζει και δε μας πλημμυρίζει με θετικά συναισθήματα. Η ζωή είναι τώρα και πρέπει να τη ζήσουμε!

             Δημιουργώντας επομένως πιο ουσιαστικές σχέσεις και όχι επιδερμικές, έχουμε έναν άσο στο μανίκι μας : πάντα θα έχουμε ένα στήριγμα και μια βοήθεια. Πάντα θα έχουμε κάποιον να μοιραστούμε τις σκέψεις μας, να ξεπεράσουμε τις ανησυχίες μας, και θα ξέρουμε πως δε θα μας «προδώσει» με τη συμπεριφορά του.    

             Εξασφαλίζοντας λοιπόν τις σχέσεις μας, το μόνο σίγουρο μετά είναι πως θα λέμε σαν τον Μιχάλη Χατζηγιάννη στο τραγούδι του «εγώ σε ευχαριστώ που κολυμπάω στο βυθό σου…».

 

   Ματάκι    Πόπη 

 

ΤΟ ΞΙΦΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ

«Υπάρχουν δύο τρόποι  για  να  κατακτήσεις και να υποδουλώσεις  ένα έθνος: ο ένας είναι με το ξίφος. Ο άλλος είναι με το χρέος» (John Adams (1735-1826)-πολιτικός και 2ος  Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Ελπίζουμε...

Tην  Παρασκευή   28/1/2011 δεχθήκαμε  στον Α΄ Παιδικό  Σταθμό (Αγ. Τριάδα) επίσκεψη  από τον δήμαρχο κ. Διακομιχάλη  και την  αντιδήμαρχο  κ. Ψαρομπά, υπεύθυνη  σε θέματα πρόνοιας.  

 Κατά την  διάρκεια της  ξενάγησής  τους   στο    χώρο,  τους  ενημερώσαμε  για  την  κατάσταση  στην  οποία  βρίσκεται  το  κτήριο  και  διαπίστωσαν  ιδίοις  όμμασι   τις  σημαντικές  ελλείψεις  καθώς  και  τις  σοβαρότατες  ανάγκες  που  υπάρχουν ( έλλειψη   θέρμανσης- μόνωσης , περιορισμένο  εκπαιδευτικό  υλικό,  παλαιωμένος  εξοπλισμός  στην  κουζίνα κ.α.).   

Δεσμεύτηκαν  να  ενσκήψουν   στο θέμα  με  ευαισθησία  και  υποσχέθηκαν  πως  σε  βάθος  χρόνου  όλα  τα  προβλήματα  θα  αντιμετωπιστούν  με  τον  καλύτερο  δυνατό  τρόπο. Εμείς  από  την  πλευρά  μας  περιμένουμε  πως, ως τη  λήξη  αυτής  της  σχολικής  χρονιάς , ο  Α΄ Παιδικός  Σταθμός  θα δρομολογήσει  και  θα  λύσει  αρκετά  από  τα  προβλήματά  του, για  να  αποκτήσει  και  την  αίγλη  που  του  αξίζει…  Ελπίζουμε…

                                                                                                                                                    Καλλιόπη.

  • Η «κύηση» του πορίσματος για το σχολικό συγκρότημα Ψιλιανής κράτησε 9 μήνες. Το κτίριο, αν και μόλις 11 ετών, εκκενώθηκε κακήν κακώς, ως επικίνδυνο, με εντολή του νομάρχη κ. Καραγιάννη, μέχρις ότου γίνουν οι αναγκαίες επισκευές για την αποκατάσταση του κτιρίου.

  • Ο «πολυθρύλητος» δρόμος Αργινώντα-Βαθύ, όπως μας βεβαιώνουν από το Δήμο και το Επαρχείο, βρίσκεται σε καλή φάση, έστω και αναμονής. Όλα είναι εντάξει και έχει ενταχθεί στο 3ο ΚΠΣ περιμένοντας τη σειρά του.

  • Στον ξεχασμένο δρόμο Σκαλιών-Παλιονήσου άναψε και πάλι «φως». Κατά δήλωση του επάρχου κ. Σ. Ζερβού, σύντομα θα αποπερατωθεί, καθώς το κονδύλιο των 68 εκ. δρχ. που απαιτείται για το υπόλοιπο έργο, αναλαμβάνει να το καλύψει η Νομαρχία Δωδεκανήσου με τα έσοδα από τις πωλήσεις δημοσίων κτημάτων.

    Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός του Δήμου όπου να ‘ναι αρχίζει. Όλα είναι έτοιμα. Παράλληλα όμως κυκλοφορούν φήμες που φέρουν το σταθμό να πηγαίνει  για πούλημα. Αν επαληθευτούν οι φήμες, η αγορά θα γίνει για να… κλείσει ο σταθμός μια για πάντα. Περιμένουμε να δούμε.

Σελίδα 2 από 2

Η Αργώ της Καλύμνου - καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση

Top Desktop version