Η Αργώ της Καλύμνου - Καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση για την Κάλυμνο και τα γύρω νησιά

Switch to desktop

Γ. Θ. Πατέλλης: Τζιτζίκια και μυρμήγκια

Εκλογές έρχονται και πάλι. Επαναληπτικές ονοματίζονται. Όλα ξανά από την αρχή στο τραπέζι της κρίσης, της συζήτησης και των αποφάσεων. Θα βρούμε άκρη; Θα καταλήξουμε κάπου ή θα πάρουμε ξανά, για τρίτη φορά, το δρόμο προς  αυγουστιάτικες κάλπες οι οποίες θα σημάνουν, πιθανόν, την οριστική διάλυσή και  αποσύνθεσή μας ως κράτος και ως κοινωνία.

 

Αυτό το διάστημα είναι λογικό να γράφονται και πάλι πολλά και να ακούγονται ακόμα περισσότερα. Με την οξεία κρίση που περνά η χώρα μας είναι φυσικό να ταλανιζόμαστε συνεχώς και να ψαχνόμαστε για το τι τέλος πάντων έχει πάει τόσο στραβά τα τελευταία χρόνια. Τι φταίει για την χαμηλή παραγωγικότητα, την ανικανότητα των κρατικών υπηρεσιών, την καθολική διαφθορά, τη συντεχνιακή αντίληψη σε κάθε παραγωγικό τομέα.

Δίνω μεγάλη σημασία στις σκέψεις και τις ιδέες που γράφονται από νέα παιδιά, σπινθηροβόλα επιστημονικά μυαλά, τα οποία αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις οικογενειακές εστίες και την πατρίδα τους, για τους γνωστούς λόγους, και να σταδιοδρομήσουν σε κάποια χώρα της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης. Τις σκέψεις ενός από αυτούς τους επιστήμονες θα ήθελα να σας μεταφέρω, όσο ποιο απλά μπορώ, χωρίς δυσνόητες φιλοσοφικές και οικονομολογικές προεκτάσεις περί «οικουμενικής συνείδησης κατά Χέγκελ» και «χεγκελιανής πολιτείας».

Γράφει λοιπόν, ανάμεσα σε πολλά άλλα, ο νεαρός οικονομολόγος Στίλπων Νέστορος, διευθύνων σύμβουλος μεγάλης εταιρίας στο Λονδίνο, σε ένα περιοδικό ποικίλης ύλης: «Το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα ο Ευρωπαϊκός Νότος νόμισε ότι βρήκε τη λύση στα οικονομικά προβλήματα που ταλάνιζαν τις οικονομίες των κρατών του: Το μεγάλο κράτος. Όχι γιατί το εμπιστευόταν ή το αγαπούσε, μάρτυρας οι απλήρωτοι φόροι και οι νόμοι που ποτέ δεν εφαρμόζονταν, αλλά γιατί πίστευε ότι ένα κράτος γίγας θα κάλυπτε τρεις βασικές λειτουργίες στην καρδιά του κοινωνικού συμβολαίου προς τους πολίτες του Νότου στον 20ο αιώνα.  Πρώτον: στο Νότο της επιδεικτικής κατανάλωσης και των μικρομάγαζων το κράτος είναι ο μόνος οργανισμός που μπορεί να επενδύει. Δεύτερον: Το κράτος είναι το σφουγγάρι που απορροφά το υπεράριθμο εργατικό προσωπικό στην οικονομία. Τρίτον: Το κράτος φροντίζει ώστε λίγα ισχυρά πολιτικά και ημιολιγαρχικά ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα να αντισταθμίζονται με ισχυρά οργανωμένα εργατικά και συνδικαλιστικά συμφέροντα.

Ο Νότος αρέσκεται στην επιδεικτική κατανάλωση. Ίσως να είναι υπόλειμμα μιας προαιώνιας ανάγκης για ομορφιά και αρμονία, ματαιότητες στα μάτια των προτεσταντών του Βορρά.

Όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά, οι Νότιοι δεν επενδύουν ούτε αποταμιεύουν, αλλά καταναλώνουν. Τα στατιστικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αρκούντως διαφωτιστικά. Η εγχώρια κατανάλωση αποτελεί τον βασικό παράγοντα του ΑΕΠ της Ελλάδος. Όταν όμως τα πράγματα πηγαίνουν άσχημα ο Νότος δεν μπορεί να προσαρμοστεί γιατί όπως το τζιτζίκι του παραμυθιού, δεν έχει βάλει στην άκρη προμήθειες για τον επερχόμενο χειμώνα. Κατά την διάρκεια της ωραίας εποχής του καταναλωτισμού είναι προφανές ότι ενισχύονται τα μυρμήγκια του Βορρά τα οποία παράγουν τα αγαθά. Όταν έρθουν τα κρύα και οι άσχημες εποχές ο Βορράς έχει και αποταμιεύσεις και μπορεί να βρει άλλες αγορές για τα βιομηχανικά προϊόντα του, ενώ τα μαγαζάκια του Νότου δεν είναι δυνατόν να μετακινηθούν ούτε στην Κίνα ούτε στη Ρωσία για εξεύρεση πελατών, ούτε φυσικά μπορούν να στηριχτούν στις ανύπαρκτες αποταμιεύσεις τους. Έτσι τα τζιτζίκια στρέφονται προς τα μυρμήγκια του Βορρά για βοήθεια και δανεικά. Το τίμημα, ως γνωστόν, είναι βαρύ και ασήκωτο. Το βιώνουμε τα δύο τελευταία χρόνια. Αλλά υπάρχει και ένα άλλο θλιβερό επακόλουθο. Οι Νότιοι αδυνατούν να θρέψουν τους νέους επιστήμονές τους και τους εξάγουν στο Βορρά και τις υπερπόντιες ανεπτυγμένες χώρες. Στερούνται έτσι τα καλύτερα μυαλά και τα πιο στιβαρά χέρια τους τα οποία αξιοποιούν και εκμεταλλεύονται οι άλλοι….».

Δεν ξέρω πόσοι συμφωνείτε με τα παραπάνω, νομίζω όμως ότι είναι ανάγκη να διαγράψουμε από τις επιδιώξεις μας την επιστροφή στο γιγαντιαίο κράτος τροφό, που μας έφερε σ’ αυτό το κατάντημα. Είναι η ώρα να επιστρέψουμε στη μόνη πηγή δύναμης στην ιστορία μας, την ελεύθερη, ανεξάρτητη και αποκεντρωμένη ατομική πρωτοβουλία των πολιτών. Το ακατανίκητο ελληνικό δαιμόνιο που θα βοηθήσει να ξαναχτίσουμε πολιτεία και θεσμούς από την αρχή, σχεδόν εκ του μηδενός.

Κάλυμνος, Ιούνιος 2012                                      Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Γιάννης Πατέλλης

Γιάννης Πατέλλης

E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

1 σχόλιο

  • Σύνδεσμος σχολίου Ιωάννης Ν. Πατέλλης δημοσιεύθηκε από Ιωάννης Ν. Πατέλλης

    Σωστές οι προτροπές σου αγαπητέ Γιάννη. Ευχομαι να πιάσουν τόπο με τους αναγνώστες.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι έχετε συμπληρώσει όλα τα πεδία με το (*). Η Αργώ της Καλύμνου διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων πριν την ανάρτησή τους. Τα ανάρμοστα και προσβλητικά σχόλια δεν θα δημοσιεύονται.

Η Αργώ της Καλύμνου - καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση

Top Desktop version