Η Αργώ της Καλύμνου - Καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση για την Κάλυμνο και τα γύρω νησιά

Switch to desktop

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ; Κύριο

   Οφείλω να ομολογήσω ότι ακόμα δεν έχω καταλάβει για ποιο λόγο ακριβώς έγιναν αυτές οι εκλογές. Μια χώρα που βρίσκεται σε οριακό σημείο σε όλα της τα επίπεδα, με πολύ σοβαρά προβλήματα  κοινωνικά, ψυχολογικά και κυρίως οικονομικά, που διαρρηγνύουν τη συνοχή του κοινωνικού ιστού, μια χώρα της οποίας η σωτηρία  κρέμεται σε μια κλωστή, και που βρίσκεται δεμένη πισθάγκωνα με επαχθείς  οικονομικές συμφωνίες από τους δανειστές της, που δεν έχει καθόλου την πολυτέλεια να σπαταλάει άσκοπα χρόνο και χρήμα, εκεί που προσπαθεί κάπως να σταθεροποιηθεί (το να ορθοποδήσει φαντάζει όνειρο μακρινό) σύρεται στις κάλπες γιατί;

   Για να εκφραστεί η λαϊκή εντολή που οι ηγέτες μας την προτιμούν «νωπή» με το αίμα ζωντανό; Για να εκφραστεί μήπως η λαϊκή βούληση πάνω σε όσα έχουν ήδη προαποφασιστεί; Για να εξασφαλιστεί δήθεν η περιβόητη δημοκρατική νομιμοποίηση για όλα τα σκληρά και εξουθενωτικά μέτρα που έχουν ως τώρα ληφθεί και που πρόκειται να ληφθούν από δω και πέρα; Ποιός τα πιστεύει ακόμα όλα αυτά;

  Μήπως το «διακύβευμα» των εκλογών που με τόση αγωνία έψαχναν όλοι στα τηλε-παράθυρα ήταν απλά και μόνο το να εξαργυρωθούν πολιτικές επιταγές από εκείνες που πάντα πέφτουν στα τραπέζια των διαπραγματεύσεων και των περιβόητων κέντρων λήψης αποφάσεων, τότε που παίζεται το σκληρό πόκερ στις πλάτες του λαού; Και πώς συμβαίνει πάντα οι επιταγές αυτές να αφορούν προσωπικά συμφέροντα και να εξυπηρετούν απολύτως προσωπικές φιλοδοξίες των επίδοξων σωτήρων του Έθνους...

  Πρώτη φορά -όσο μπορώ να θυμηθώ- σε προεκλογική περίοδο έχει επιβληθεί τόσο ωμός ψυχολογικός εκβιασμός. Εκβιασμός ωμός και εγχώριος για να αποφασίσει ο λαός «ελεύθερα» όσα υποσχέθηκαν οι δικοί μας και περιμένουν οπωσδήποτε οι Ευρωπαίοι εταίροι. Εκβιασμός σκληρός και εισαγόμενος με λίγο από άμεση προειδοποίηση και έμμεση απειλή για τα όσα δεινά (δεινότερα) πρόκειται ακόμα να μας συμβούν αν δεν ψηφίσουμε «ελεύθερα» ακριβώς αυτά που θέλουν και –κυρίως- απαιτούν από εμάς οι ξενόφερτοι «προστάτες» μας.

  Πρώτη φορά επίσης τέτοια αμηχανία και απροθυμία στο εκλογικό σώμα. Κι αυτό ίσως επειδή για πρώτη φορά  καμία σχεδόν επιλογή δεν έμοιαζε αρκετά σωστή. Ούτε η επιβράβευση του συντεταγμένου, γνώριμου και ασφαλούς χάους την οποία  πήγαν να μας πλασάρουν ως μόνη λύση οι ψύχραιμοι αρχιτέκτονες του, ούτε η αυτοδυναμία κανενός εκ των δυο αιώνιων μονομάχων (λες και τους την χρωστάγαμε για κάποιο λόγο), ούτε φυσικά η πλήρης άρνηση των πάντων που μόνο αποτελέσματα δεν φέρνει σε καμία περίπτωση. 

  Κι έτσι ήρθε το αποτέλεσμα των εκλογών. Ένα αποτέλεσμα αναμενόμενο όσο και αναπάντεχο. Ένα αποτέλεσμα όμως σίγουρα αρκετά εναλλακτικό, μιας και σε περιόδους κρίσης αναταραχής και αβεβαιότητας πάντα ξεπροβάλλουν νέες πολιτικές δυνάμεις που φιλοδοξούν να εκφράσουν την νέα δυναμική και τις διαφοροποιημένες απαιτήσεις της κοινωνίας που εξελίσσεται.

  Το αν οι απαιτήσεις αυτές στρέφονται περισσότερο σε προοδευτικές ή συντηρητικές δυνάμεις και κοινωνικο-πολιτικούς σχηματισμούς, είναι ένα μεγάλο θέμα που έχει να κάνει σε  σημαντικό βαθμό, με την γενικότερη κουλτούρα και τον προσανατολισμό μιας κοινωνίας,  αλλά και με τις προσωπικές καταβολές του καθενός από μας, σε σχέση με το πώς αντιλαμβάνεται, αξιολογεί και μεταφράζει τελικά έννοιες όπως είναι η πρόοδος και η αλλαγή. Αυτό όμως ας το αναλύσουν τα επιτελεία των κομμάτων και οι ειδικοί και ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Είμαι σίγουρη ότι θα τους προβληματίσουν.

  Το θέμα είναι τι υπάρχει από δω και πέρα. Η αλλαγή ως ένα βαθμό έχει συντελεστεί και αυτό από μόνο του αποτελεί μια αναμφίβολη πραγματικότητα της οποίας η δυναμική διαμορφώνει νέα κοινωνικο-πολιτικά δεδομένα και νέες ισορροπίες σε όλα τα επίπεδα. Κάτι νέο φαίνεται πως έπρεπε να ταράξει τα βαλτωμένα νερά του πολιτικού σκηνικού στη χώρα μας και να δρομολογήσει άλλες εξελίξεις. Κι αφού η ετυμηγορία της πλειονότητας των πολιτών προσανατολίστηκε στην επιδίωξη αυτής ακριβώς  της αλλαγής, τότε πρέπει και επιβάλλεται να συνταχθούμε μαζί της και να την αντιμετωπίσουμε ως κάτι εξ ολοκλήρου θετικό και ελπιδοφόρο για το μέλλον, χωρίς φόβο αλλά με πάθος.

  Η αλλαγή αυτή ωστόσο χρειάζεται και την ανάλογη υπεύθυνη και ώριμη διαχείριση. Χρειάζεται λεπτούς χειρισμούς και τη σταδιακή διαμόρφωση μιας νέας κουλτούρας πολιτικών και κοινωνικών συνεργασιών σε κάθε επίπεδο πέρα από το σάπιο τέλμα του διπολισμού, από το οποίο υπέφερε η χώρα μας τόσο πολύ τα τελευταία χρόνια. Μόνο έτσι θα μπορέσει να συντελέσει ουσιαστικά στην κοινωνική πρόοδο και την ανάπτυξη που υποσχέθηκε, χωρίς  να καταστεί γράμμα κενό περιεχομένου. Le changement c’ est maintenant ( Η αλλαγή είναι τώρα) , όπως λέει και ο Ολάντ. 

 

Τελευταία τροποποίηση στις
Αγγελική Τρικοίλη

Αγγελική Τρικοίλη

E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι έχετε συμπληρώσει όλα τα πεδία με το (*). Η Αργώ της Καλύμνου διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων πριν την ανάρτησή τους. Τα ανάρμοστα και προσβλητικά σχόλια δεν θα δημοσιεύονται.

Η Αργώ της Καλύμνου - καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση

Top Desktop version