Η Αργώ της Καλύμνου - Καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση για την Κάλυμνο και τα γύρω νησιά

Switch to desktop

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Βουλιάζουμε… «λεβέντικα». Η αμηχανία έφερε παροξυσμό Κύριο

Σαν να μην έφτανε η εθνική μας κατρακύλα, βγαίνει και η Κάλυμνος στο κουρμπέτι της πολιτικής σαν ένα σαπιοκάραβο, χωρίς φορτίο και χωρίς προορισμό. Βουλιάζει υπό τους ήχους φιλοπόλεμων σαλπισμάτων. 

 

 

Κυριαρχεί η πολιτική αμηχανία και η ακάθεκτη ορμή στο πουθενά. Το πολιτικό θέατρο σε κατάσταση παροξυσμού. Οι τρεις παρακάτω περιπέτειες της Καλύμνου, δράση των τελευταίων 5-6 ημερών, σκέπασαν με θλίψη και απογοήτευση το νησί:

1.  Δημόσιος «διάλογος» για τον αλιευτικό τουρισμό: Ο υφυπουργός τουρισμού κ. Γ. Νικητιάδης ήρθε στην Κάλυμνο, για να ενημερώσει τους ψαράδες, τους πολιτικούς και όλο τον καλυμνιακό λαό πάνω στο πολύ ενδιαφέρον για την Κάλυμνο θέμα του αλιευτικού τουρισμού. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στην Ιχθυόσκαλα, το βράδυ της 5.1.12, αλλά ο αλιευτικός τουρισμός πήγε στην άκρη, γιατί εκκρεμούσαν πολιτικοί «λογαριασμοί». Υπήρχε εύφλεκτο ιστορικό προηγούμενο με την ΑΝΕΚ.

Συγκεκριμένα, η διακήρυξη της δημ. Αρχής και του νέου διοικ. σ/λίου της ΑΝΕΚ ότι θα στείλουν στα δικαστήρια τ. πρόεδρο της ΑΝΕΚ κ. Μιχ. Λελέκη (όχι το διοικ. σ/λιο της εταιρίας…, μόνο τον πρόεδρο) και τον τ. δήμαρχο κ. Γ. Ρούσσο, με την κατηγορία ότι επί της θητείας τους ζημίωσαν την εταιρία πάνω από ένα δισ. ευρώ (ποσό που… λογάριασαν μόνοι τους) και πρέπει  να το… επιστρέψουν.  Και επειδή «η αντάρα του βυθού ξεσπάει στο γιαλό», η Ιχθυόσκαλα έγινε ακτή που χτυπούσαν αγριεμένα κύματα. Ο δήμαρχος κ. Δ. Διακομιχάλη άκουσε τα «εξ αμάξης». Λίγο έλειψε να σημειωθεί και συμπλοκή.

Ήταν αναμενόμενο. Αργά ή σύντομα θα σημειωνόταν ένα τέτοιο επεισόδιο.  Και αυτό δεν θα είναι το μοναδικό. Όσο η πολιτική θα αντικαθίσταται από τις μηνύσεις, τα δικαστήρια και τις καταγγελίες για κομπίνες, η Κάλυμνος δε θα δει ηρεμία. Θα συνεχίζει να βουλιάζει και οι καπεταναίοι του ναυαγίου θα νιώθουν «λεβέντες».

Και είναι χαρακτηριστικό ότι το επεισόδιο αυτό στην Ιχθυόσκαλα κάλυψε τη λεγόμενη δημοσιογραφική επικαιρότητα για μια βδομάδα. Ο αλιευτικός τουρισμός εξαντλήθηκε ως προβληματισμός και, κυρίως ως πολιτική δράση, εκείνο το ιστορικό βράδυ της θλίψης.

 

2.  Η τηλεεπικοινωνία με το Καίμπελ Οχάιο.  Ήταν μια ωραία και επιτυχημένη διαδικτυακή επικοινωνία  του κ. δημάρχου με τους Καλύμνιους του Καίμπελ Οχάιο των ΗΠΑ (την είπανε και «τηλεδιάσκεψη», καμία σχέση, άγνοια όρων) . Θα μπορούσε ο κ. Διακομιχάλης να είχε αρκεστεί στις εορταστικές ευχές, τι πιο ωραίο για μια πρώτη επαφή. Όμως δύο σοβαρά φάλτσα χάλασαν την επικοινωνία αυτή:

Α)  Ο κ. δήμαρχος κάλεσε τους Καλύμνιους της Αμερικής να έρθουν στην Κάλυμνο και να χτίσουν σπίτια στην Ψέριμο, σε οικόπεδα που θα τους πουλήσει ο Δήμος με συμβολική τιμή. Ήταν προεκλογική «δέσμευση» του κ. Διακομιχάλη, την οποία επανέλαβε σ’ αυτή την επικοινωνία, προφανώς μη έχοντας να πει κάτι άλλο. Λόγω έλλειψης νέων ειδήσεων από την πατρίδα. Μάλιστα τόνισε ότι αυτό είναι και προσωπικό του στοίχημα.

Γιατί όμως να επανέρχεται, με τέτοια ορμή, σε ένα θέμα για το οποίο ένα χρόνο τώρα δεν έκανε τίποτα απολύτως. Ξέρει πολύ καλά ότι προηγούνται πολύ δύσκολα ζητήματα που δεν τα άγγιξε ακόμη και είναι προαπαιτούμενα, π.χ. πολεοδομική χάραξη της Ψερίμου, ρύθμιση και έγκριση του τρόπου πώλησης, υποδομές ως προϋπόθεση ίδρυσης οικισμού κ.α. Και όμως ο ενθουσιασμός του στο κενό καλπάζει.

Β)  Ο κ. Δρ. Ταυλάριος, ειδικός συνεργάτης του κ. δημάρχου επί των Αποδήμων, τον οποίο έστειλε ο κ. Διακομιχάλης για να τον «εκπροσωπήσει επάξια», όπως είπε μέσω τηλεοράσεως, έκανε τη χαριτωμενιά του. Συγκεκριμένα: το φλουρί δε βρέθηκε σε κανένα ονοματισμένο κομμάτι της πίτας ( ούτε στα «αμερικάνικα» κομμάτια ούτε στα «καλύμνικα», δηλαδή στο κομμάτι του δημάρχου κ.α.), η οικοδέσποινα κ. Μαρία Πιζάνια-Παντελή είπε ότι το φλουρί το πήρε ο «κανένας», στη συνέχεια το άλλαξε ελαφρώς, για να μη μένει στα αζήτητα το πρωτοχρονιάτικο φλουρί, και είπε ότι «το πήρε το σπίτι». Και τότε ο κ. Ταυλάριος έβγαλε αυθορμήτως το συμπέρασμα: «Άρα ανήκει στον κ. δήμαρχο, το πήρε ο κ. δήμαρχος». Αυτό ήταν!

Έτσι, ο κ. Ταυλάριος θα επιστρέψει στην Κάλυμνο φέρνοντας στις αποσκευές του «το φλουρί του δημάρχου» - άντε να δούμε και το Πάσχα κανένα πανίσχυρο «αβγό του δημάρχου».

Θα μπορούσε η τηλε-επικοινωνία αυτή να έμενε σε επίπεδα σοβαρότητας και αυτοσυγκράτησης.  

 

3.  Ο Τοίχος της μισής αλήθειας.  Ο κ. Διακομιχάλης, ως πολιτικός μηχανικός, έκανε τη μελέτη μιας οικοδομής σε επικλινές έδαφος, πολύ επικίνδυνο, η Πολεοδομία την ενέκρινε, αλλά το σπίτι είχε… την ατυχία να βρέξει πολύ πέρσι, το 2010, και να χάσει το έδαφος κάτω από τα πέλματα του… Η κατολίσθηση όγκων χώματος απογύμνωσε θεμέλια του σπιτιού. Η ιδιοκτήτρια  πήγε μαζί με το μηχανικό της στον τότε δήμαρχο κ. Γ. Ρούσσο, συμφώνησαν (με αγαστή συναίνεση…) για παροχή βοήθειας στην πληγείσα νοικοκυρά και, για τη νομιμοποίηση της συμφωνίας, το θέμα πήγε στο δημ. σ/λιο, όπου ψηφίστηκε ομόφωνα από τους παρόντες – απουσίαζε ο κ. Γαλουζής. Όμως το θέμα ξεχάστηκε σε κάποιο συρτάρι. Προ ημερών άρχισε η κατασκευή τοίχου αντιστήριξης, αλλά ο επικεφαλής της ελ. αντ/τευσης κ. Γαλουζής κατάγγειλε στην Πολεοδομία, στις 11.1.12, ότι εκτελούνται εργασίες παράνομα, χωρίς άδεια και με εργάτες του Δήμου και, υποχρεωτικά, η Πολεοδομία προέβη σε παύση εργασιών. Στις 11 Ιανουαρίου το θέμα βγήκε στον αέρα από το δημοσιογράφο του ΑΙΓΑΙΟ TV Κ. Χαραμαντά, ο οποίος έκανε ρεπορτάζ ύστερα από πίεση πολίτη που κατάγγειλε την παρανομία του Δήμου. Και τότε άρχισε ο τηλεοπτικός πόλεμος με παρεμβάσεις επί παρεμβάσεων από τους κ. Διακομιχάλη, Γαλουζή, Ρούσσο, Μαγκάκη (δ.σ. Γαλουζή), Χατζημιχάλη (δ.σ. Διακομιχάλη). Επί δύο ώρες μιλούσαν, έλεγαν πολλά, όλοι αγανακτισμένοι αλλά και  κανένας δεν είπε ολόκληρη την αλήθεια. Μιλούσαν με δυνατή φωνή αλλά με ασθενικά λόγια. Το σίριαλ συνεχίστηκε και την επομένη, 12.1.12, με τηλεοπτική παρουσία του  κ. Φ. Χριστοδούλου, δ.σ. του κ. Ρούσσου και αντιδ/ρχου το 2010.

Ο λαός υποψιάστηκε τι συνέβη και γιατί ο ένας δεν άγγιζε τον άλλο. Παρ’ όλα αυτά, πιο επιθετικός όμως απ’ όλους βγήκε τελικά ο κ. Διακομιχάλης καταγγέλλοντας ότι, αν του αμφισβητήσουν την επαγγελματική του επάρκεια, θα μιλήσει για τον κ. Ρούσσο που δίδαξε ως καθηγητής μόνο τρία χρόνια και για τα θέματα της Ορθοπεδικής Κλινικής – της οποίας δ/ντής (στο νοσοκομείο Καλύμνου) είναι ο κ. Γαλουζής. Ήταν μια θεαματική ελεύθερη πτώση, που φυσικά τη χάρηκε και την καμάρωσε η παράταξή του.

Και όμως το θέμα μπορούσε να περάσει από νομιμότητες διαδικασίες, όπως εξήγησε - καθυστερημένα βέβαια – ο κ. Χριστοδούλου: Να ψηφίσει το δημ. σ/λιο ένα ποσό οικονομικής ενίσχυσης υπέρ της ιδιοκτήτριας που επλήγη. Προτιμήθηκε η οδός της ανομίας και η συμπεριφορά του καπάτσου και λεβέντη.

Και το θέμα αυτό, μέχρι στιγμής, έχει απασχολήσει τη δημοσιογραφική επικαιρότητα δύο μέρες. Θα έχουμε και συνέχεια.

Ο κοινός παρονομαστής

Ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής και των τριών αυτών πολιτικών επεισοδίων; Η παντελής απουσία του πολιτικού λόγου. Η έλλειψη κάθε αναπτυξιακής προοπτικής. Βουλιάζουμε «λεβέντικα». Η αμηχανία μπροστά στο περίπλοκο της σημερινής πολιτικής  –  όπως απαιτούν οι νέοι νόμοι, ο «Καλλικράτης» και η ΕΕ – ξεσπάνε σε πολιτικό παροξυσμό που ισοπεδώνει τα πάντα. Και σ’ αυτή την «πολιτική γιούρια», οι πρώτοι που παίρνουν τα τύμπανα και τις σάλπιγγες της αναπαραγωγής των πολεμικών εμβατηρίων είναι οι δημοσιογράφοι της εμπάθειας και της ηλιθιότητας.

Αλλά, πρέπει να το πούμε κι αυτό,  και ο λαός απολαμβάνει το πολεμικό κλίμα, διψάει για «αίμα» και χαίρεται με τέτοιους ηρωισμούς. Τα (απ)αιτήματα του είναι άλλα και προτιμά να συμπεριφέρεται ως υποτελής. Καθαρίζει την θέση του με το «όλοι τους είναι οι ίδιοι», αλλά ο πρώτος υπεύθυνος είναι πάντα ο λαός, όσο κι αν κρύβει την ουρά του.

Τελευταία τροποποίηση στις

2 σχόλια

  • Σύνδεσμος σχολίου ΜΙΚΕΣ Β. ΡΗΓΑΣ δημοσιεύθηκε από ΜΙΚΕΣ Β. ΡΗΓΑΣ

    Μια πολυ καλη ιδεα θα ηταν να περιοριστει η εκλογιμοτητα των πολιτικων. Να μπορουν να εκλεγονται μονο για 2 εκλογικες περιοδους ετσι ωστε να εκκλειψει το μοντερνο φαινομενο των επαγγελματιων πολιτικων.
    Η εξουσια ειναι ο στοχος και οχι το μεσον για να εφαρμοσουν την πολιτικη που πιστευουν. Η οικονομικη εξαρτηση απο την πολιτικη καρεκλα προκαλει το ενστικτο επιβιωσης με οτι κακο συνεπαγεται αυτο.
    Ελπιζω και για να ειμαι ειλικρινης πιστευω οτι ο κοσμος θα στειλει ολους αυτους τους κυριους στο σπιτι τους.

  • Σύνδεσμος σχολίου Ιωάννης Ν. Πατέλλης δημοσιεύθηκε από Ιωάννης Ν. Πατέλλης

    Η πηγή του κακού κύριε Τρικοίλη βρίσκεται στον τρόπο που κυβερνάται η Κάλυμνος τοπικά, όπως κατα προέκταση και η Ελλάδα εθνικά. Το Δημοτικό συμβούλιο όπως και το Κοινοβούλιο σκέφτεται παραταξιακά και δρα πελατειακά . Ίσως χωρίς παρατάξεις και κόμματα όπως γίνεται στην Ελβετία, με εκλογή λίγων αντιπροσώπων με περιορισμένη θητεία να είχαμε καλύτερα αποτελέσματα. (Άκουσα πρόσφατα και ένοιωσα περήφανος, ότι ο Καποδίστριας που ζούσε εκεί, συνέβαλε στην επιλογή του πολιτεύματός τους). Η Κάλυμνος όπως και η Ελλάδα έχει επείγουσα ανάγκη από διαφορετικό σκηνικό και άλλους ηθοποιούς ( κυριολεκτικά ), χωρίς εξαρτήσεις.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι έχετε συμπληρώσει όλα τα πεδία με το (*). Η Αργώ της Καλύμνου διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων πριν την ανάρτησή τους. Τα ανάρμοστα και προσβλητικά σχόλια δεν θα δημοσιεύονται.

Η Αργώ της Καλύμνου - καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση

Top Desktop version