Logo
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Κύριο

 

  Στο πνεύμα των ημερών που έρχονται, και όχι όσων δυσοίωνων, ακούμε καθημερινά από τα δελτία ειδήσεων,  αποφάσισα να δώσω το λόγο στον Πάολο Κοέλο, που πάντα έχει τον τρόπο να τα λέει καλύτερα. Σας παρουσιάζω λοιπόν εδώ τη Χριστουγεννιάτικη ιστορία  που ο ίδιος έστειλε ως δώρο στους πιο πιστούς αναγνώστες του, για τις γιορτές.

  Η δική μου συμβολή περιορίζεται στη μετάφραση. Ο καθένας ωστόσο μπορεί να δώσει στη δεύτερη ανάγνωση τη δική της διάσταση. Γιατί πέρα από την επιφάνεια και πέρα από αυτό που όλοι μπορούν να δουν, συνήθως υπάρχει το κάτω κείμενο, που συμβαίνει να είναι και το σημαντικότερο πολλές φορές. Αυτό όμως για να το δει κανείς και να το κατανοήσει, πρέπει να ακολουθήσει τις δικές του εσωτερικές διαδρομές. 

Σύμφωνα με ένα παλιό γνωστό μύθο, μια εβδομάδα πριν από τα Χριστούγεννα, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ζήτησε από τους Αγγέλους του να επισκεφθούν τη Γη . Ήθελε να γνωρίζει αν ήταν όλα έτοιμα για τον εορτασμό της Γέννησης του Ιησού Χριστού.

Τους έστειλε λοιπόν ανά ζεύγη, με έναν μεγαλύτερο σε ηλικία άγγελο να συνοδεύει πάντα το νεότερο, έτσι ώστε να έχει μια ευρύτερη εικόνα του τι ακριβώς συνέβαινε στον Χριστιανισμό.

Ένα από αυτά τα ζεύγη των αγγέλων είχε ως αποστολή να επισκεφθεί τη Βραζιλία, όπου και έφθασαν αργά τη νύχτα. Εφόσον δεν είχαν πουθενά να κοιμηθούν, βρήκαν καταφύγιο σε ένα από τα μεγαλύτερα αρχοντικά που μπορεί να συναντήσει κανείς σε διάφορα σημεία του Ριο  ντε Τζανέιρο.

Ο ιδιοκτήτης του, ένας ευγενής στο χείλος της πτώχευσης, (που κατά σύμπτωση συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους στην πόλη αυτή) ήταν σκληροπυρηνικός Καθολικός και έτσι αμέσως αναγνώρισε το ουράνιο ζεύγος από το χρυσό φωτοστέφανο στα κεφάλια τους. Ωστόσο ήταν πολύ απασχολημένος οργανώνοντας μια μεγάλη Χριστουγεννιάτικη γιορτή και για το λόγο αυτό, προκειμένου να μην εμποδίσει την ολοκλήρωση του στολισμού, παρακάλεσε τους επισκέπτες του να περάσουν τη νύχτα στο υπόγειο.

  Παρόλο που οι Χριστουγεννιάτικες κάρτες πάντα απεικονίζουν χιονισμένα τοπία, τα Χριστούγεννα στη Βραζιλία πέφτουν στα μέσα του καλοκαιριού, ο ήλιος ήταν καυτός και η ατμόσφαιρα  γεμάτη υγρασία, σχεδόν αποπνικτική. Οι άγγελοι ξάπλωσαν  στο σκληρό πάτωμα, αλλά προτού ξεκινήσουν την καθιερωμένη τους προσευχή, ο γηραιότερος απ΄ αυτούς παρατήρησε μια ρωγμή  στον τοίχο. Σηκώθηκε αμέσως και χρησιμοποιώντας τις θείες δυνάμεις του την επιδιόρθωσε  συνεχίζοντας μετά την προσευχή του. Ήταν δε τόσο μεγάλη ζέστη που οι δυο τους ένιωθαν σαν να είχαν περάσει τη νύχτα στην Κόλαση.

  Είχαν κάνει πολύ άσχημο ύπνο αλλά έπρεπε να φέρουν σε πέρας την αποστολή που τους είχε εμπιστευτεί ο Θεός. Την επόμενη ημέρα, διέσχισαν τη μεγάλη πόλη με τα 12 εκατομμύρια κατοίκους, τις παραλίες, τα βουνά της, τα όμορφα τοπία και τα απαίσια μέρη της. Ολοκλήρωσαν τις έρευνες τους και όταν έπεσε η νύχτα άρχισαν να περπλανώνται μέσα στη χώρα.  Μπερδεμένοι όμως από τη διαφορά της ώρας, βρέθηκαν πάλι χωρίς ένα μέρος για να διανυκτερεύσουν.

  Χτύπησαν λοιπόν την πόρτα ενός φτωχικού σπιτιού, όπου τους υποδέχτηκε ένα ζευγάρι. Μην έχοντας πρόσβαση σε Μεσαιωνικές εικόνες που απεικονίζουν τους αγγελιοφόρους του Κυρίου, το ζευγάρι δεν αναγνώρισε τους δυο προσκυνητές, είπε όμως στους αγγέλους ότι εφόσον χρειάζονταν καταφύγιο, το σπίτι τους ήταν στη διάθεσή τους. Ετοίμασαν δείπνο, παρουσίασαν το νεογέννητο μωρό τους και τους προσέφεραν το δωμάτιό του για να κοιμηθούν. Τους ζήτησαν ακόμα και συγνώμη που εξαιτίας της φτώχειας τους δεν είχαν χρήματα για να αγοράσουν κλιματιστικό για τη ζέστη.

 Όταν οι άγγελοι ξύπνησαν το επόμενο πρωί, βρήκαν το ζευγάρι να κλαίει. Η μόνη τους ιδιοκτησία, μια αγελάδα που τους έδινε γάλα και τυρί για να συντηρείται η οικογένεια, βρέθηκε ψόφια μέσα στο κτήμα. Κι οι ίδιοι ένιωσαν πολύ άσχημα που δεν μπορούσαν να ετοιμάσουν πρωινό για τους φιλοξενούμενους τους.

  Καθώς διέσχιζαν το δρόμο με τις λάσπες, ο νεαρός άγγελος έδειξε το θυμό του « Δεν καταλαβαίνω αυτή την τάξη των πραγμάτων. Ο πρώτος άνθρωπος είχε τα πάντα κι όμως τον βοήθησες να επιδιορθώσει τον τοίχο του σπιτιού του, ενώ για αυτό το φτωχό ζευγάρι που μας φιλοξένησε με τόση ευγένεια και προθυμία  δεν έκανες τίποτα να ελαφρύνεις τον πόνο του».

  «Τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται», απάντησε ο άλλος άγγελος. «Όταν ήμασταν σε εκείνο το φριχτό υπόγειο, παρατήρησα ότι στον τοίχο του αρχοντικού βρισκόταν κρυμμένο πολύ χρυσάφι, αφημένο εκεί από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του. Η ρωγμή έκανε τον θησαυρό  να φαίνεται και γι΄ αυτό αποφάσισα να το κρύψω ξανά, αφού ο ιδιοκτήτης του δεν ήταν άνθρωπος που βοηθούσε όσους είχαν ανάγκη.

  Χτες, καθώς κοιμόμασταν στο κρεβάτι που μας προσέφερε το φτωχό ζευγάρι, πρόσεξα ότι είχε φθάσει και ένας τρίτος επισκέπτης, ο άγγελος του Θανάτου. Είχε σταλεί για να πάρει το μωρό, αλλά επειδή γνωριζόμαστε χρόνια τον έπεισα να πάρει τη ζωή της αγελάδας στη θέση του. » 

  Σκεφθείτε  τη μέρα που πρόκειται να γιορτάσουμε. Επειδή οι άνθρωποι δεν έδιναν πολύ σημασία σε αυτό που φαίνεται, κανείς δεν ήθελε να φιλοξενήσει τη Μαρία. Αλλά οι βοσκοί την καλοδέχτηκαν και εξ αιτίας αυτού του γεγονότος είχαν τη χάρη να είναι οι πρώτοι που αντίκρισαν το χαμόγελο του Σωτήρα του Κόσμου.

  

Τελευταία τροποποίηση στις
Αγγελική Τρικοίλη

Αγγελική Τρικοίλη

E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

4 σχόλια

Η Αργώ της Καλύμνου - καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση