Logo
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

“ΧΤΥΠΟΚΑΡΔΙΑ ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ”

             Ξεκινώντας η νέα σχολική χρονιά φέρνει και πάλι ανάμεικτα  συναισθήματα σε όλους.

Στα  «πρωτάκια»  την αγωνία για το καινούργιο, στα μεγαλύτερα παιδιά την ανυπομονησία να ξαναβρούν τους φίλους τους και το γνώριμο περιβάλλον και στους γονείς το άγχος για το πώς θα εξελιχθεί αυτή η χρονιά και αν θα αντεπεξέλθουν τα παιδιά τους στις σχολικές τους υποχρεώσεις. 

            Όπως κι αν έχει, είναι ένα χαρμόσυνο ξεκίνημα και όλοι οφείλουν να προετοιμαστούν σωστά και να συνεργαστούν αρμονικά μεταξύ τους, ώστε να έλθουν τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα για όλους.

            Οι σωστές βάσεις και η καλή προσαρμογή στο νέο περιβάλλον προσφέρει στο παιδί καλές σχέσεις με τα νέα πρόσωπα που θα μπουν στη ζωή του.  Η αρχή και η κατάλληλη προετοιμασία χρειάζεται να γίνει από το σπίτι και την οικογένεια κάθε χρονιά, προτού ξεκινήσει το σχολείο και ασχέτως αν το παιδί είναι  «πρωτάκι»  σε κάποια από τις βαθμίδες της σχολικής εκπαίδευσης ή ήδη σε κάποια μεγαλύτερη τάξη.  Κάθε σχολικό έτος όλοι ξεκινάνε από την αρχή και οφείλουν να «προπονηθούν».

            Οι γονείς μπορούν με τον τρόπο τους να αναπτύξουν στα παιδιά τους την αγάπη για τη μάθηση, που θα τους χρησιμεύσει σ’ όλη τους τη ζωή.  Να τα υποστηρίζουν και να τα καθοδηγούν δίχως καταπίεση καλλιεργώντας τους την έννοια της σχολικής υποχρέωσης, χωρίς όμως να γίνονται τα μαθήματα καταναγκαστικά έργα για τα παιδιά. Καθ’ όλη την πορεία της χρονιάς θα ανακαλύπτουν παράλληλα τις κλίσεις, τις δεξιότητες και τη διαδικασία ωρίμανσης των παιδιών τους.

            Αναμφίβολα όμως η πιο σημαντική αλλαγή στη ζωή μιας οικογένειας και το σπουδαιότερο ξεκίνημα όλων είναι όταν το παιδί αρχίζει την προσχολική του εκπαίδευση.  Οι παλαιότεροι γονείς μεγάλωσαν σε μια εποχή, όπου η προσχολική εκπαίδευση δεν ήταν και εντελώς απαραίτητη.  Φυσικά σήμερα οι πιο ενημερωμένοι σύγχρονοι γονείς καταλαβαίνουν πως με τις απαιτήσεις  της σημερινής κοινωνίας,  όσο πιο γρήγορα ενταχθεί το παιδάκι τους στο εκπαιδευτικό σύστημα, τόσο καλύτερα για εκείνο. Θα βοηθηθεί στη συναισθηματική και διανοητική του ανάπτυξη, στην κοινωνικοποίηση και στην καλλιέργεια των δεξιοτήτων του. Έπειτα, κακά τα ψέματα, το σπίτι δεν μπορεί πάντα να προσφέρει ποσότητα και ποιότητα  «εκπαιδευτικού παιχνιδιού», αλλά ούτε και τις εμπειρίες της επαφής και συνύπαρξης  με τ’ άλλα παιδιά και με τις δασκάλες.

            Βρίσκονται λοιπόν οι γονείς μπροστά στον πιο σπουδαίο απογαλακτισμό του παιδιού τους, που στρεσάρει περισσότερο τους ίδιους. Ναι μεν χαίρονται που μεγαλώνει, αλλά ο φόβος και η ανασφάλεια τους για τον αποχωρισμό κατακτά συνήθως περισσότερο έδαφος. Ως  συναίσθημα είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο να νιώθουν έτσι οι γονείς.  Αλλά πρέπει να κρατήσουν μακριά από το παιδί τις αγωνίες και τους φόβους τους, γιατί του τα μεταδίδουν, το αγχώνουν,  και δυσχεραίνεται η προσαρμογή του.  Προτιμότερο είναι να χαλαρώσουν και να το προετοιμάσουν λέγοντας του π.χ. «τώρα πια μεγάλωσες και θα πας και εσύ σχολείο με τ’ άλλα παιδάκια» κλπ. Και προς θεού, ας αποφευχθούν οι συζητήσεις τύπου «αχ, να πάει σχολείο, να ησυχάσω επιτέλους», ή « εμένα δεν με ακούει, ελπίζω να το στρώσει η δασκάλα του» και άλλα παρόμοια,  γιατί προδιαθέτουν αρνητικά το παιδί και του προκαλούν φόβο.  Ακριβώς το αντίθετο πρέπει να συμβεί.  Αφού βοηθηθεί στο να αυτονομηθεί, να αυτοεξυπηρετείται και να εκφράζεται με κατανοητό τρόπο, να καταλάβει πως είναι προνόμιο το να πηγαίνει στο σχολείο, να νιώθει υπερήφανο και τυχερό που γίνεται μαθητής/τρια και βγαίνει πια από τον κλειστό χώρο του σπιτιού του.

            Στη συνέχεια φτάνοντας στο χώρο του σχολείου οι αρνητικές αντιδράσεις που μπορεί να συμβούν τον πρώτο καιρό, αποτελούν κοινό φαινόμενο, αλλά αντιμετωπίζονται με την ηρεμία και σιγουριά των γονιών. Η συνέπεια απέναντι στο παιδί, η σταθερότητα και η ψύχραιμη στάση δείχνει ότι δεν περνάνε τα νάζια του παιδιού και είναι ο σωστός τρόπος για την ένταξή του στην τάξη.  Επίσης η επικοινωνία και η συνεργασία με τις εκπαιδευτικούς είναι πολύτιμες σε αυτή τη φάση.

            Επιπρόσθετα αξίζει να σημειωθεί πως συνάμα με τα παραπάνω η οικογένεια πρέπει να καλλιεργήσει στο παιδί της το σεβασμό για το χώρο και τους ανθρώπους  με τους οποίους θα συναναστρέφεται καθημερινά. Η έννοια του σεβασμού και της ευγένειας θα το βοηθήσει στο να έχει καλές σχέσεις κυρίως με τα υπόλοιπα παιδιά.  Να μην φτάνει στο σημείο να συγκρούεται δίχως αιτία και να  εκφοβίζει τους συμμαθητές του αν δεν του αρέσει κάτι.    

             Όσο κι αν φαίνεται υπερβολικό, ο σχολικός εκφοβισμός (bullying) μπορεί να ξεκινήσει έστω και σε μικρό βαθμό και από την προσχολική ηλικία.  Γι αυτό το λόγο και δεν πρέπει να γίνει συνήθεια αυτή η συμπεριφορά, γιατί θα συνεχιστεί και στις επόμενες τάξεις. Πρέπει το παιδί να συνειδητοποιήσει πως αν δυσαρεστηθεί με κάτι, δεν επιτρέπεται να φοβίζει και να απειλεί τα άλλα παιδιά χρησιμοποιώντας ίσως τη σωματική του δύναμη.  Με την καλή συμπεριφορά, το σεβασμό και τη συζήτηση μπορούν να ξεπεραστούν όλες οι  διαφορές.  Κι αυτό το παιδί το μαθαίνει από το σπίτι του, που είναι ο καθρέπτης της οικογένειας και ο πρώτος χώρος όπου το παιδί μαθαίνει να μιμείται και να αντιγράφει τη συμπεριφορά των γονιών και το φέρσιμο των κοντινών του συγγενών.  

            Ας εφοδιαστούμε λοιπόν όλοι με καλή διάθεση και υπομονή, για να κυλήσει και αυτή η σχολική χρονιά φυσιολογικά, δημιουργικά και αποτελεσματικά. 

                                                                                                                              Wink

Καλλιόπη Σ. Τρικοίλη

Καλλιόπη Σ. Τρικοίλη

E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Η Αργώ της Καλύμνου - καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση