Logo
Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Το πιο τραγικό δημ. σ/λιο: Στα άκρα κι όποιος αντέξει (3 video) Κύριο

Χειρότερο δημ. σ/λιο από αυτό της 16ης/3/11 δε συνέβη… ποτέ στην Κάλυμνο. Διακόπηκε η συνεδρίαση μέσα σε γενικό πανικό από ακραίες συμπεριφορές και καταπάτησης κάθε πολιτική και δημοκρατικής δεοντολογίας. Μόνο ξύλο που δεν έπεσε, αλλά δεν απέχουμε και πολύ από μια τέτοια εξέλιξη στο άμεσο μέλλον…

 Το κακό ξεκίνησε με την έναρξη της συνεδρίασης. Με το ξεκίνημα, από το στάδιο των ερωτήσεων, είχε εκδηλωθεί η διάθεση του κ. προέδρου για σύγκρουση. Ο μεν κ. Ρούσσος μάκραινε υπερβολικά την ερώτησή του, ο κ. Γαβαλάς του αφαιρούσε το λόγο με στυλ επιβολής, για να επανέλθει ο κ. Ρούσσος και να καταγγέλλει τον πρόεδρο για φασισμό. Στη σύγκρουση Γαβαλά-Ρούσσου μπήκε στη μέση ο δ.σ. της ελ. αντ/τευσης κ. Γ. Μαγκάκης (χωρίς την άδεια του προεδρείου), για να επιτεθεί στον κ. Ρούσσο λέγοντάς του ότι εκείνος είναι που ακολουθεί πρακτικές φασισμού απαιτώντας να επιβληθεί η θέλησή του. (Η αντιπαράθεση Ρούσσου-Μαγκάκη περί φασισμού, δεν οδήγησε σε κανένα συμπέρασμα και έκλεισε με πλήρη διαφωνία…)

Ο μεγάλος σεισμός με τις αλυσιδωτές εκρήξεις από διάφορες «σεισμογενείς» εστίες του δημ. σ/λίου ήρθε με την ερώτηση του δ.σ. της ελ. αντ/τευσης κ. Μ. Ρήγα, ο οποίος ρώτησε το δήμαρχο τι προτίθεται να πράξει για την επαναλειτουργία μιας παιδικής χαράς στο Βαθύ, καθώς η προηγούμενη αποξηλώθηκε αμέσως μετά τις εκλογές. Ήταν επόμενο να υποβληθεί μια τέτοια ερώτηση, γιατί όπως είπε ο ερωτών, οι χώροι παιχνιδιού για τα παιδιά του βαθύ είναι δύο, η αυλή του σχολείου και η παιδική χαρά που έκλεισε. Όμως η ερώτηση στη «συσκευασία» της περιέλαβε και τη «σημείωση» ότι «ο χώρος ανήκε στην οικογένεια του κ. Ρούσσου» και ότι «η παιδική χαρά έκλεισε την επομένη των εκλογών». 

Είναι αυτονόητο ότι ο ερωτών δ.σ. είχε όλο το δικαίωμα ακόμη και αυτή την παρατήρηση-αιχμή να συμπεριλάβει στην ερώτησή του. Αλλά ήταν και εξίσου αυτονόητο ότι η αιχμή άγγιζε σαφέστατα τον κ. Ρούσσο, γιατί του καταλόγιζε περίπου πολιτική μικροψυχία. Δικαιολογημένα λοιπόν ο κ. Ρούσσος θεώρησε ότι τον έθιξε η ερώτηση και ζήτησε το λόγο «επί προσωπικού». Όμως ο κ. Γαβαλάς έκρινε ότι «δεν υπάρχει προσωπικό» και έδωσε το λόγο σε άλλο δ.σ. για να υποβάλει ερώτηση. Ο κ. Ρούσσος όχι μόνο δεν ανέχτηκε αυτή την απόρριψη και φίμωση, αλλά ύψωσε τον τόνο της φωνής του. Η αναμέτρηση Γαβαλά-Ρούσσου ανέβασε συνεχώς «στροφές» και το δημ. σ/λιο περιήλθε σε χαώδη κατάσταση.

Μετά από παρέμβαση του αντ/δρου του δημ. σ/λίου κ. Γ. Μαστροκούκου και απαίτησή του να εφαρμοστεί ο κανονισμός λειτουργίας του δημ. σ/λίου, το προεδρείο αποφάσισε (με τις ψήφους των κ. Μαστροκούκου και Ψαρά) να δοθεί ο λόγος στον κ. Ρούσσο επί προσωπικού. Ο κ. Ρούσσος μέσα σε 2-3΄λεπτά εξήγησε ότι το κτήμα είναι της πεθεράς του, η οποία και έκανε την παραχώρηση χρήσης, για να προσφέρει διευκόλυνση στην τότε Δημαρχία (του γαμπρού της) και παραχώρησε τη χρήση του κτήματος δωρεάν – έναντι του συμβολικού ενοικίου ενός (1) ευρώ.

Η απάντηση όμως είχε και συνέχεια. Αφού προκλήθηκε ο κ. Ρούσσος, ρώτησε τους δ.σ. ποιος και πότε έξανε παρόμοια διάθεση προσωπικής του ιδιοκτησίας στο Δήμο– φυσικά δεν απάντησε κανένας…δ.σ., γιατί ποτέ και κανένας («καλυμνιακή παράδοση»…) δε δώρισε κάτι στο Δήμο ούτε για προθεσμιακή χρήση.  

Πάντως, οι δ.σ. όλων των παρατάξεων, όπως και ο ερωτών, ενημερώθηκαν για το εύλογο της παύσης αυτής της παραχώρησης, αλλά οι διαθέσεις για συγκρούσεις δεν καταλάγιασαν. Με την αναμέτρηση «κατ’ αντιβολή» (όρος της αρχαίας τραγωδίας…) το θερμόμετρο συνεχώς ανέβαινε και τα αίματα «άναβαν» χτυπώντας «κόκκινο» για την υγεία των πρωταγωνιστών, που οι περισσότεροι είναι ήδη πέρασαν κάποιο «έμφραγμα», έχουν πίεση κ.α., αλλά στο δημ. σ/λιο «δεν το βάζουν κάτω». Πιστεύουν ότι εκεί μέσα κρίνεται η αξιοπρέπεια και τιμή του κάθε δ.σ.

Επειδή το ηλεκτρισμένο κλίμα έβαινε προς συνεχή επιδείνωση, δήμαρχος και πρόεδρος συμφώνησαν για ένα διάλυμα καταλλαγής των παθών. Αλλά και κατά την ώρα του διαλύματος, συνεχίζονταν οι φωνές εντός και εκτός αιθούσης, στο μπαλκόνι που «βλέπει» προς την κεντρική πλατεία, ώστε και οι καθήμενοι στις διπλανές καφετέριες να παίρνουν μια γεύση πολιτισμένου διαλόγου που διεξάγεται στο  δημοτικό (μάλλον, δραματικό) συμβούλιο της Καλύμνου.

Όταν επανήλθαν οι έξαλλες φωνές και οι επιθετικές προσφωνήσεις με το κλασικό… «ρε» ευγενείας, συνοδεύονταν στη συνεχή κλιμάκωση της έντασης και από οργισμένα χτυπήματα στην έδρα του προεδρείου και στα έδρανα των δ.σ. Ο κ. Μαγκάκης επανήλθε σε δεύτερη επίθεση εναντίον του κ. Ρούσσου, ακολούθησαν ο Γραμματέας του δημ. σ/λίου κ. Γ. Ψαράς και ο δ.σ. της πλειοψηφίας κ. Γ. Κατσοτούρχης, ενώ η δημοτική χάβρα είχε σαν «χαλί θορύβου» το «χορωδιακό σιγοντάρισμα» από δ.σ. της πλειοψηφίας αλλά και «αγανακτισμένους» ακροατές της εξέδρας.

Η Κάλυμνος πέρασε το βράδυ της 16/3/11 τραγική δοκιμασία. Καταπατήθηκε κάθε δημοκρατική διαδικασία. Κανένας δεν είχε τη… διάθεση να βάλει κάποιο φρένο:

1) Ο πρόεδρος δε χαρίστηκε ούτε δύο λεπτά στον επικεφαλής της αξ. αντ/τευσης, για να απαντήσει σε μια παρατήρηση που τον έθιγε προσωπικά, καθώς τον «απεικόνισε» έμμεσα ως πολιτικό της εκδίκησης και της μικροψυχίας. Χρειάστηκε η αποφασιστική παρέμβαση του κ. Μαστροκούκου, για να αποδειχτεί ότι η απάντηση ήταν επιβεβλημένη αλλά και χρήσιμη. Ο πρόεδρος ήταν και πάλι ένας «ιδανικός» δυναμιτιστής της ομαλότητας. Ξεκίνησε σωστά όταν προσπάθησε να «περιστείλει» τις μακροσκελείς περιγραφές του κ. Ρούσσου, αλλά έγινε αυταρχικός και προκλητικά ειρωνικός. Πετούσε εύκολα «φωτιές» για συνέχιση της πυρκαγιάς. Χρειάστηκε να ανεβούν στην έδρα ο μεν κ. Σ. Ζερβός για να ζητήσει από το δήμαρχο να παρέμβει, και ο δε Μ. Λελέκης, για να προειδοποιήσει τον κ. Γαβαλά ότι αν πάθει κάτι ο Ρούσσος, δε θα βγει από την αίθουσα. Και έτσι… ποιούμενος την ανάγκην (διάβαζε: απειλή) φιλοτιμίαν, χαμήλωσε τους τόνους. Αλλά, η πυρκαγιά ήταν πια ανεξέλεγκτη, κατάσταση που επέβαλε τη διακοπή του δημ. σ/λίου.

2) Ο κ. Ρούσσος δεν έδωσε «τόπο στην οργή» ούτε κατ’ ελάχιστον. Απεναντίας, απαντούσε με σφοδρές αντεπιθέσεις στις προκλήσεις με αιχμές και υπονοούμενα. Για άλλη μια φορά προσφερόταν ως το ιδανικό «εθελόθυτο θύμα» σε όποιον «του την έχει στήσει», για να τον «βάλει στην πρίζα» ή ακόμη και στην «πυρά». Ηταν υπερβολικά ετοιμοπόλεμος, για να υπερασπιστεί την αξιοπρέπειά του πού; Στο Δημοτικό Συμβούλιο Καλύμνου!!! Πιστεύει ότι το δημ. σ/λιο είναι «ναός της δημοκρατίας» στον οποίο καθαγιάζεται η προσωπική και οικογενειακή αξιοπρέπεια του κάθε δ.σ.

3) Ο κ. Μαγκάκης αντί να βοηθήσει με τις λογικές θέσεις του, ήταν πολύ οξύς  (παίρνοντας το λόγο μέσα από το χάος των συγκρούσεων) και ουσιαστικά συνέβαλλε ανυποχώρητα στην οικοδόμηση του χάους. Δικαίως ως ένα βαθμό επιτιμούσε τον κ. Ρούσσο για τις υπερβολές του και τις εκτός διαδικασίας απαιτήσεις του εις βάρος των εργασιών του δημ. σ/λίου, αλλά δεν ήταν το ίδιο αυστηρός και με τον πρόεδρο ο οποίος δημιουργούσε πρόβλημα εκ του μη όντως.

4) Ο κ. Διακομιχάλης αποδείχτηκε για άλλη μια πολιτικός της αντοχής.  Παρακολουθούσε τα «δρώμενα» (όρος και αυτός του αρχαίου δράματος…) ψύχραιμος, σιωπηλός, σοβαρός. Ποτέ δεν ανέβασε τον τόνο της φωνής του, αλλά και δεν υπήρξε στο ελάχιστο εποικοδομητικός  για την αποκατάσταση της ομαλότητας.. Στο τέλος κήρυξε… τη διακοπή του δημ. σ/λίου για την επόμενη μέρα - στις 2μμ, με μοναδικό θέμα τη «μελέτη Κούτουλα» για τον τουρισμό.

Τελικά, το πινάκιο αν και είχε πολύ σοβαρά θέματα, κανένας δε βοήθησε να ανοίξει. Δε συζητήθηκε ούτε ένα θέμα. Όλα αναβλήθηκαν για μια κάποια… άλλη συνεδρίαση του δημ. σ/λίου. Εν τω μεταξύ, ο Καλλικράτης περιμένει… και η δημ. Αρχή βρίσκεται πίσω σε πάρα πολλά θέματα.

Το κακό γιατρειά δεν έχει. Η πολιτική στο δημ. σ/λιο ασκείται ως «ακραίο άθλημα». «Παιχνίδι» για εξοντωτικές ακρότητες. Στα άκρα κι όποιος αντέξει… Ο κ. Γαβαλάς «στήνει», ο κ. Ρούσσος «τσιμπάει» και ο κ. Διακομιχάλης «παρατηρητής»…

 

Τελευταία τροποποίηση στις
Σακελλάρης Ν. Τρικοίλης   info@argokalymnos.gr

Πολυμέσα

6 σχόλια

Η Αργώ της Καλύμνου - καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση