Logo
Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Δεν μπορούμε να δούμε τον τεράστιο θησαυρό του Κάστρου Χώρας Κύριο

Από το 1975 μέχρι σήμερα, 37 ολόκληρα χρόνια, η Κάλυμνος πολιτεύεται (Δήμος, Επαρχείο) ασκούμενη στο σπορ του ροκανίσματος έτοιμου χρήματος, όταν τα άλλα νησιά γύρω μας θεμελίωναν  και συνεχίζουν να στεριώνουν την ανάπτυξή τους παράγοντας δικό τους πλούτο.

 

Ρόδος, Κως, Λέρος, Πάτμος, Λειψοί, Τήλος, Αστυπαλιά, Σύμη κ.λπ. πήραν και αυτά το μερίδιο τους από τον κρατικό κορβανά για έργα υποδομής, αλλά το αξιοποίησαν για την υλοποίηση ενός σχεδίου ανάπτυξης. Ήξεραν τι έκαναν και προς τα πού πηγαίνανε. Αξιοποίησαν ό,τι ωραίο και «εμπορεύσιμο» χάρισε η φύση στο νησί τους. Αντίθετα εμείς πήραμε και ξαναπήραμε πολλά λεφτά με ειδικά προγράμματα, έκτακτες ενισχύσεις, παράλληλα αρπάξαμε και ως ιδιώτες-επιχειρηματίες επιδοτήσεις στον τουρισμό, τη κτηνοτροφία, τη γεωργία κ.α., αλλά σήμερα η τοπική μας οικο0νομία είναι σε κατάρρευση και η Κάλυμνος μαραζώνει από κάθε άποψη: οικονομικά, πολιτικά, πνευματικά κ.λπ.

Αλλά, παρά το χάλι μας τοπικοί πολιτικοί «Παφλαγόνες» (σαν τον Παφλαγόνα-φαφλατά του Αριστοφάνη στους Ιππείς) συνεχίζουν παραπλανούν το λαό και να λαϊκίζουν επιδεικνύοντας και σκληρή επιθετικότητα που ξεσπά σε θυελλώδη δημοτικά συμβούλια, τηλεοπτικές κόντρες αερολογίας και καταιγισμό μηνύσεων-αγωγών. Μοναδικός στόχος, η αναπαραγωγή της εξουσίας τους με κάθε μέσο και με κάθε τρόπο.

Παραδείγματα πολιτικής απραξίας και αναποτελεσματικότητας δυστυχώς υπάρχουν πολλά, πάρα πολλά, αλλά θα σταθώ μόνο σε ένα. Θέλω να του δώσω ειδικό βάρος. Μιλάω για το Βυζαντινό και Ιπποτικό Κάστρο της Χώρας. Ένας τεράστιος ιστορικός και αρχαιολογικός πλούτος που ποτέ δεν απασχόλησε στα σοβαρά καμιά δημαρχία. Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε κανένας, μικρός ή μεγάλος δημοπατέρας, να «δει» την ιστορία, την αξία και τη δυναμική που έχει μέσα τους αυτός ο άγιος και ιστορικός τόπος του νησιού.

Πού οφείλεται αυτή η αδυναμία μας; Πιθανόν να μας συμβαίνουν δύο τινά: Α) Να μη γνωρίζουμε την αξία του Κάστρου Χώρας (αν… μάθουμε ότι εκεί μέσα γεννήθηκε η νεότερη Κάλυμνος με θεσμούς κοινωνικούς, πολιτικούς, θρησκευτικούς κ.α., και ότι στη συνέχεια αναπτύχθηκε στη Χώρα για ένα αιώνα, τότε κάτι θα κάναμε…).  Β)  Να αδυνατούμε να πολιτευτούμε επί της ουσίας και να βρούμε το δρόμο της ανάπτυξης.

Και μας συμβαίνει το εξής τραγικό: Οι πολιτικές μας αδυναμίες να μας οδηγούν σε ένα αλλοπρόσαλλο φανφαρονισμό και ασυνάρτητη μεγαλομανία. Ο κόσμος εκλέγει τους άρχοντες του για να  αντιμετωπίσουν τα συγκεκριμένα προβλήματα του νησιού και οι άρχοντες του επιδίδονται σε θεαματικές ασκήσεις «πλανητικής πολιτικής». Αντί να σκύψουν στα προβλήματα του νησιού και να βοηθήσουν το λαό που τους εξέλεξε, τρέχουν να στήσουν ένα παγκόσμιο δίκτυο των Καλυμνίων της διασποράς, ασχολούμενοι με το αν θα πρέπει να λέγονται οι «απόδημοι Καλύμνιοι» ή «οι Καλύμνιοι της διασποράς» (όπως η Ακαδημία Αθηνών, στη δεκαετία του 1960, «έφαγε» έξι μήνες για να λύσει το γλωσσολογικό «πρόβλημα» αν θα πρέπει να λέμε «γάδαρος» ή γάιδαρος»).

Η «Παγκόσμια Πανκαλυμνιακή Συνδιάσκεψη» των 15-20 ανθρώπων, στο ξενοδοξείο «Ελιές» έδωσε φέτος τη λύση: «Καλύμνιοι της διασποράς».  Κράτησαν πεισματικά και τη γλωσσολογική πρωτοτυπία «πανκαλυμνιακή», απορρίπτοντας τη γραφή «παγκαλυμνιακή», γιατί δε γουστάρουν το «ν» προ του κ,γ,χ, να γίνεται «γ», όπως ορίζει η γλώσσα μας. Πιθανόν οι άνθρωποι, απόδημοι και ντόπιοι, πολιτικοί και μη, να γουστάρουν να λένε «συνκάτοικος» και όχι «συγκάτοικος», «συνγενής» και όχι «συγγενής», «σε συνχαίρω» και όχι «σε συγχαίρω», αλλά αυτό είναι δικό  τους θέμα. Αν και λένε "Παγκόσμια" και όχι "Πανκόσμια"...). Επίσης, μιμούμενοι και αντιγράφοντας το εξαίρετο έργο κρατικών θεσμών και πολιτιστικών σωματείων, τρέχουν να σώσουν την Ελληνική Γλώσσα και τον Ελληνικό Πολιτισμό στο εξωτερικό.  Τέτοιοι αναπτυξιακοί προβληματισμοί μας «δέρνουν».

Πού να φανταστούμε ότι το Κάστρο της Καλύμνου μπορεί να γίνει πηγή πλούτου! Τα γύρω μας νησιά, Αστυπάλαια, Πάτμος και βέβαια Ρόδος, Κως και άλλα, έχουν αναδείξει ως τουριστικά αξιοθέατα και εμπορεύσιμο τουριστικό προϊόν κάστρα και μικρά φρούρια, τα οποία και μοσχοπουλάνε στη διεθνή αγορά. Η Κάλυμνος έχει Κάστρο που δεν ήταν απλώς φρούριο αλλά πόλη, ζωντανό μνημείο καστρόπολης που ήταν γεμάτο ζωή για 800 χρόνια, αλλά εμείς περιμένουμε προνοιακά επιδόματα, συσσίτια, οικονομικές ενισχύσεις κ.λπ. πάντα με απλωμένο το χέρι της επαιτείας με ύφος… τσαμπουκά.

Και μόνο μια μερική ανάδειξη του, θα άλλαζε την πορεία όχι μονο της Χώρας αλλά ολόκληρου του νησιού. Κάτι πρέπει επί τέλους να κάνει ο Δήμος στην πράξη και όχι στα λόγια. Με προγραμματισμό, καθαρότητα σκοπών-μέσων και σοβαρότητα.

Έχουμε μια καστρόπολη τεράστιας αξίας, που μπορεί να ξαναβρεί ζωή ως μουσειακός και πολιτιστικός χώρος, ενώ οι γκρεμοί της είναι εξαιρετικά αναρριχητικά πεδία. Πολιτική χρειάζεται.

Καιρός ο Δήμος να μαζέψει λιγάκι τη φανφάρα της «πλανητική πολιτικής» και να επιδοθεί σε έργα τοπικής ανάπτυξης. Οι σχέσεις μας με τους αποδήμους πάντα θα υπάρχουν, αλλά μια δημαρχία είναι πρώτα τοπική και μετά, στο βαθμό που τη χωράει και της ταιριάζει, να βλέπει και να μην ξεχνάει τους αποδήμους της. Ίσως το φιάσκο της φετινής Παγκόσμιας… «Παν-καλυμνιακής»(!) Συνδιάσκεψης στο άδειο συνεδριακό κέντρο μας προσγειώσει.

Με τον υπεύθυνο τοπικά αρχαιολόγο συζητήσαμε, τηλεφωνικά, την ανάγκη ενός επιστημονικού συνεδρίου με αποκλειστικό θέμα το Κάστρο Χώρας, ώστε όχι μόνο να γίνει κατανοητή η αξία του αλλά να προταθούν σχεδιασμοί ανάδειξης και αξιοποίησης. ‘Ισως αυτό να είναι το πρώτο αναγκαίο και σοβαρό βήμα. Ας το εισηγηθεί υπηρεσιακά ή ας βρεθεί και ένας δημοτικός σύμβουλος που να μπορεί να «δει» μέχρι το Κάστρο Χώρας.

Τελευταία τροποποίηση στις
Σακελλάρης Ν. Τρικοίλης   info@argokalymnos.gr

2 σχόλια

Η Αργώ της Καλύμνου - καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση