Το πρόγραμμα που είχε καταρτίσει το παγκόσμιας κυκλοφορίας περιοδικό ήταν για τολμηρούς στην ψυχή και το φρόνημα αλλά και για δυνατούς σωματικά που θα αντέχουν στην περιπέτεια. Συγκεκριμένα: εξερεύνηση της ζούγκλας, και την ημέρα και τη νύκτα(!), με αντικείμενο εργασίας την καταγραφή σκηνών από τη ζωή και τη συμπεριφορά των ζώων της ζούγκλας. Επίσης, το πρόγραμμα προέβλεπε να επισκεφθούν χωριά και φυλές που ζούνε ακόμη στο δικό τους πολιτισμό και σχεδόν δεν έχουν επικοινωνία με τις πόλεις της σύγχρονης Κένυας, αφού, για να πάνε στις πιο κοντινές μεγάλες πόλεις, χρειάζονται δρόμο 15 ημερών πηγαινέλα.
Με άλλα λόγια, ένα πρόγραμμα για αθλητές «ακραίων αθλημάτων», πολύ πιο επικίνδυνων από την αναρρίχηση και την κατάδυση – αθλήματα στα οποία ο αθλητής προχωράει με τις δυνάμεις τους χωρίς να κινδυνεύει από απρόσμενες επιθέσεις άγριων θηρίων. Δεν πήγαιναν σε κανένα ζωολογικό κήπο ούτε σε (ασφαλές…) πάρκο με άγρια θηρία, αλλά στην καρδιά της ζούγκλας, όπου προσανατολίζεσαι και βρίσκεις το δρόμο της επιστροφής μόνο με πυξίδα.
Αλλά ο Νικ. Σμαλιός είπε το Ναι χωρίς να κανένα δισταγμό. Έτοιμος για την εμπειρία κι αυτή. Ως ερασιτέχνης φωτογράφος (το επάγγελμα του είναι οι αλουμινοκατασκευές) έχει πατήσει και τις πιο δυσπρόσιτες κορυφές της Καλύμνου, για να βγάλει φωτογραφίες όλες τις εποχές του χρόνου, με ποικίλες καιρικές συνθήκες και σε διαφορετικές ώρες. Από την ανατολή του ήλιου μέχρι τη δύση, ακόμη και τη νύχτα. Μέχρι και αναρριχητής έγινε, για να σκαρφαλώσει στους γκρεμούς της Καλύμνου, προκειμένου να καταγράψει την αναρρίχηση στην Κάλυμνο δίπλα-δίπλα με τους αθλητές αυτού του ακραίου αθλήματος. Πάνω απ’ όλα, δε φείδεται κόπου και χρόνου, όταν βάλει στόχο του να αιχμαλωτίσει με τη φωτογραφική του μηχανή σπάνιες σκηνές από τη ζωή της καλυμνιακής πανίδας. Το μέχρι στιγμής αποτέλεσμα είναι να κυκλοφορούν φωτογραφίες του παντού, σε όλο τον κόσμο, και να έχει προσφέρει στο νησί του ένα σπάνιο άλμπουμ με τις «ομορφιές της Καλύμνου». Και αυτό το 1ο Βραβείο που κέρδισε – ο γλάρος στην επιφάνεια της θάλασσας με το ψάρι στο ράμφος του - επιβεβαιώνει, εκτός των άλλων, αυτό καλλιτεχνικό και φυσιολατρικό του πάθος αλλά μαζί, βέβαια, και την καλλιτεχνική οντότητα.
Ενθουσιασμένος ο Νικόλας για τις εμπειρίες που θα κέρδιζε αλλά και την καλλιτεχνική περιπέτεια που τον περίμενε, ξεκίνησε για την Κένυα παίρνοντας μαζί του το νεαρό ανιψιό του Μιχ. Παστρικό (παιδί της αδερφής του), αφού το National Geographic προσέφερε ταξίδι για δύο άτομα. Πανέτοιμος και πλήρως εξοπλισμένος ταξίδεψε στη μακρινή Κένυα της Αν. Αφρικής, με τους 39 εκ. κατοίκους σε επίπεδα σύγχρονου πολιτισμού αλλά και πρωτογονισμού. Ο θείος για τις φωτογραφίες και ο ανιψιός για τα βίντεο – «οικογενειακή επιχείρηση»…
Μετά από δεκαπέντε μέρες η «καλύμνικη αποστολή» επέστρεψε στην Κάλυμνο. Ο Νικ. Σμαλιός ενθουσιασμένος από τις πρωτόγνωρες σκηνές και περιπέτειες που έζησε. Μικρό δείγμα της εκεί δουλειάς του είναι το άλμπουμ των φωτογραφικών που έφτιαξε, για να μας μιλήσει με τη δύναμη της εικόνας και να μας περιγράψει φωτογραφικά πραγματικές σκηνές με απόλυτο ρεαλισμό, στο φυσικό χώρο της ζούγκλας (όχι σαν τις κατασκευές κινηματογραφικές σε στούντιο ή και… σε ηλεκτρονικό υπολογιστή), αλλά να δούμε και τι συμβαίνει σήμερα σε άλλες γωνιές της Γης. Πώς ζούνε και ποια κουλτούρα καθημερινότητας έχουν κάποιες, άγνωστες στο σύγχρονο πολιτισμό, φυλές της Κένυας.
Οι φωτογραφίες του Νικ. Σμαλιού εκπέμπουν συμπάθεια και αγάπη προς το αντικείμενο της καλλιτεχνικής του αποτύπωσης.
