Μάχες σκληρές δίνονται στα θέατρα μαχών για τις εθνικές εκλογές, αλλά στην Κάλυμνο έχουμε το δικό μας ανοικτό θέατρο.

«Αδέλφια μου, αλήτες, πουλιά…»

(άσμα Τόλη Βοσκόπουλου)

Είναι μερικά «πουλιά» που έχουν πάντα καλοκαίρι. Πηγαινέλα από κόμμα σε κόμμα, αρκεί να ’ναι στην κυβέρνηση.

Στην αρχαία ελληνική τραγωδία (<τράγος) καταστρέφονται οι πρωταγωνιστές  από δικά τους σφάλματα. Ετσι και στην καλυμνιακή πολιτική σκηνή.

Η δύναμη των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης(;) και των αρχηγών παρατάξεων είναι καταλυτική στην κατασκευή πολιτικών αστέρων με αόρατη λάμψη.

Είχα πάντα την απορία, αλλά βρήκα την απάντηση: Τις εντυπώσεις κερδίζουν τα ηχηρά «κουδουνίσματα» απ’ τα τσαμπάλια.

Λένε ότι η πολιτική μεθάει τον άνθρωπο και τον κάνει να χάνει τη λογική και την ισορροπία του. Το «βέρτιγκο» να δεις...

Ζούμε την εποχή που θριαμβεύει το... δυνατό και... αχτύπητο Τίποτα. Γνωστό αυτό. Το ζήτημα όμως είναι ότι Αυτό μας κουμαντάρει.