joomla templates

Εδώ και κάποιες δεκαετίες, παραμονές της μεγάλης εορτής του Πάσχα, το σκηνικό επαναλαμβάνεται καρμπόν. Η επάρκεια και οι τιμές των βασικών αγαθών και ιδιαίτερα των αμνοεριφίων, απασχολούν έντονα την τηλεόραση και τα λοιπά μέσα ενημέρωσης.  

Δεν ξέρω πια μπορεί να είναι η άποψή σας για τις ημέρες του ετήσιου κύκλου που αποφασίστηκε να αφιερωθούν σε κάποιο σημαντικό γεγονός.

 Όποια και να είναι πάντως δεν αλλάζει τίποτα από την καθιέρωσή τους. Έτσι έχουμε «ημέρα της γης», «ημέρα περιβάλλοντος», «ημέρα χωρίς αυτοκίνητο», «ημέρα της μητέρας», «ημέρα του παιδιού» και πάει λέγοντας. Και σαν και σήμερα, 8 Φεβρουαρίου, καθιερώθηκε η «ημέρα της γυναίκας».

Για την ημέρα της γυναίκας, ως εκ της μεγάλης σημασίας και απεραντοσύνης του αφιερώματος, όπως είναι φυσικό, θα γραφούν πολλά, θα ακουστούν πολλά και θα λεχθούν ακόμα περισσότερα : «Η γυναίκα στο σύγχρονο κόσμο», «Η ισότητα των δύο φύλων», «Η βία κατά των γυναικών», «Σύγχρονο δουλεμπόριο γυναικών» και τόσα άλλα.

Στη σημερινή ημέρα όμως, την αφιερωμένη σ’ αυτές, θα ήθελα να αναφερθώ σε λόγια επώνυμων ανδρών, αλλά και γυναικών, για κείνες, τα οποία ελέχθησαν στο πέρασμα του χρόνου και που, νομίζω, είναι πάντα επίκαιρα για το αιώνιο πρόβλημα των σχέσεων των δύο φύλων. Είναι από τα ελάχιστα που ισχυρίζονται, οι γράψαντες, ότι χαρακτηρίζουν επιγραμματικά τη μητέρα, τη σύζυγο, την ερωμένη, το αιώνιο μυστήριο που κρύβει, συχνά με επιμέλεια, η γυναίκα…

«Η ομορφιά μιας γυναίκας είναι η πιο καλή συστατική επιστολή» Αριστοτέλης.

«Η γυναίκα έπρεπε να ονομαστεί αστάθεια και όχι γυναίκα» Σέξπηρ.

«Όταν μια γυναίκα είναι τίμια, την εκτιμούν και δεν την πλησιάζουν. Όταν δεν είναι τίμια, την πλησιάζουν και δεν την εκτιμούν» Καντ.

«Οι γυναίκες παίζουν με την ομορφιά τους, όπως παίζουν τα παιδιά με το μαχαίρι: Στο τέλος πληγώνονται» Βίκτωρ Ουγκώ.

«Οι γυναίκες είναι πιο έξυπνες από τους άντρες επειδή ξέρουν λιγότερα και καταλαβαίνουν περισσότερα» Τζ. Στίβενς, συγγραφέας.

«Το καλύτερο στολίδι μιας κοπέλας είναι η σεμνότητα και το διαφανές φόρεμα» Ε. Σβαρτς, Ρώσος θεατρικός συγγραφέας.

«Κάποτε οι κοπέλες κοκκίνιζαν όταν τις ντρόπιαζες, τώρα ντρέπονται όταν κοκκινίζουν» Μωρίς Σεβαλιέ, Γάλλος καλλιτέχνης του καμπαρέ.

« Η γυναίκα είναι σαν μια καλή ταινία τρόμου. Όσο περισσότερο χώρο αφήνει για την φαντασία μας τόσο καλύτερα» Άλφρεντ Χίτσκοκ, σκηνοθέτης ταινιών τρόμου.

« Τα γυναικεία δάκρυα είναι η συνέχεια της συζήτησης με άλλα μέσα» Μαρτσέλλο Μαστρογιάνι, Ιταλός ηθοποιός.

« Πολλές γυναίκες προτιμούν τους σιωπηλούς άντρες, γιατί νομίζουν ότι εκείνοι τις ακούνε» Σασά Γκιτρί, Γάλλος θεατρικός συγγραφέας, Σκηνοθέτης.

«Η γυναίκα κρύβει από τον άντρα το παρελθόν της, ο άντρας από τη γυναίκα το μέλλον της» Γαλλική ρύση, αγνώστου.

«Αν η γυναίκα δεν έχει δίκιο, να της ζητήσεις συγγνώμη» Γαλλική ρύση, αγνώστου.

Ας δούμε όμως ενδιάμεσα, για να σπάσουμε και τη μονοτονία, κάποιες ρύσεις επωνύμων γυναικών για το φύλο τους: «Το να βρει μια γυναίκα σύζυγο είναι τέχνη. Το να τον κρατήσει είναι εργασία» Σιμόν ντε Μποβουάρ, Γαλλίδα συγγραφέας.

«Κανέναν δεν μπορείς να κρατήσεις δίπλα σου την ημέρα, μ’ εκείνο που έγινε τη νύχτα» Σάλι Στένφορντ, συγγραφέας.

«Εάν ο σύζυγος βλέπει δύο ποδοσφαιρικούς αγώνες στη σειρά, τότε πρέπει να αναγνωριστεί νομικά νεκρός» Έρμα Μπόμπεκ, Αμερικανίδα δημοσιογράφος.

Και για να κλείσουμε το αφιέρωμά μας στην ημέρα της γυναίκας: « Οι γυναίκες χαλάνε οποιαδήποτε σχέση, όταν προσπαθούν να την παρατείνουν για πάντα» Όσκαρ Ουάιλντ, συγγραφέας.

«Για να μη βαρεθείς το περιεχόμενο πρέπει συχνά  να αλλάζεις τη συσκευασία. Γι αυτό οι γυναίκες υποτάσσονται, τόσο πρόθυμα, στη μόδα» Αγνώστου.

«Η γυναίκα θέλει πολλά από έναν άντρα. Ο άντρας θέλει μόνο ένα! Από πολλές γυναίκες» Κ. Μελιχάν, Ρώσος συγγραφέας.

Κάλυμνος, Φεβρουάριος 2012.               ioannispatellis@hotmail.com       

Το ακούμε συχνά. Το διαβάζουμε συχνότερα. Τα πάσης φύσεως μνημόνια, προηγούμενο, παρόν με το μαϊντανό του PSI, επόμενο (μάλλον θα το έχουμε με τις …πρώτες ζέστες), μας γυρίζουν πολλές δεκαετίες πίσω. Σε ποιαν ακριβώς δεν πρόκειται να τα χαλάσουμε. Άλλοι υποστηρίζουν τη δεκαετία του ΄70, κάποιοι του ΄60 και μερικοί, πλέον γαλαντόμοι, αυτήν του ΄50.

«Άραγε, εκείνοι που θα ζήσουν κάποια χρόνια μετά από εμάς, που εμείς τώρα προσπαθούμε να αφήσουμε κάτι γι αυτούς, θα μας θυμούνται, θα μας μνημονεύουν μ’ ένα καλό λόγο;».